“Nedir o zaman Aşk?” diye sordum; “Ölümlü müdür?” “Hayır.” “Nedir o zaman?” “Önceki sefer olduğu gibi, ne ölümlü ne de ölümsüzdür o; ikisinin ortasıdır.” “Nedir o, Diotima?” “O müthiş bir daimon‘dur ve tüm daimon‘lar gibi o da ilahi olanla ölümlü olan arasında bir aracıdır.”
“Ya nedir,” dedim, “onun gücü?” “O yorumlar,” diye yanıtladı, “Tanrılarla insanlar arasında yorumlama yapar, insanların dua ve fedalarını tanrılara, tanrıların buyruk ve yanıtlarını insanlara götürür ve geçirir; onları ayıran boşluğu aşan aracıdır o, dolayısıyla herşey onda birbirine bağlanır; peygamber ve rahibin sanatı, fedaları ve gizemleri ve cazibeleri, herşey, kehanet ve büyü, onunla yolunu bulur.
Çünkü Tanrının işi insanla değildir; Aşk yoluyla bütün ilişkiler, tanrının insanla konuşması, uykuda da olsalar uyanık da olsalar devam eder. Bunu anlayan bilgelik ilahidir; diğer tüm bilgelikler, el sanatları gibi, adî ve bayağıdır. İşte o ruhlar ve aracı güçler çoktur ve çeşitlidir, onlardan birisi de Aşktır.
Platon, Şölen
Türkçesi: Işık Barış Fidaner






























Geri bildirim: Yoldaşlar! — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Efsane ve şeytanîlik – Jacques Lacan | YERSİZ ŞEYLER