Monthly Archives: Mart 2024

Pınar Öğünç’ün Aksi Gibi (2015) kitabında ‘Ben’ öyküleri vardı [1], Beterotu (2019) kitabında ‘O’ öyküleri vardı [2]. Şu Anda Burada Mıyız? (2023) ise başlığıyla ‘Biz’ romanı izlenimi yaratmakla birlikte ‘O’ öykülerinin zincirlenmesinden müteşekkil bir ‘Onlar’ kitabıdır. 

‘Biz’in askıda bırakılmasının bir nedeni ‘yaşa basmama sakıntısı’ysa (‘Biz’ bahisleri ister istemez soyut kalacaktı) öbür nedeni Korona ve sonrasında ekonomik bunalımla birlikte hayatların birey ölçeğine daralmasıdır. 

Pınar Öğünç’ün Aksi Gibi kitabındaki öyküleri gene ikişer ikişer tarayalım. Bunlar Beterotu‘ndan öncedir ve ona hazırlık gibidir [1]:

1) Sağ Göz
2) I love you Şermin

Sol göz ve sağ göz ‘ben ve kendim’dir; sağ gözün firarı kendini kaybetmektir, ceketli Sharmine/Şermin posteri de erkeğin gözünde kendine kavuşmaktır, dillere bölünmüş halde kalsan da.

Pınar Öğünç’ün Beterotu kitabında mantıken ikişer ikişer gruplanan beş öykü çiftinde mamilla/fallus ve dijital/analog ikilemelerinin yinelenerek iç içe geçtikleri görülür. On öyküyü ikili gruplar halinde gözden geçirelim [1].

İlk iki öykü şunlardır:
1) Tanga mevsimi, karnabahar mevsimi
2) Bir ileri iki geri

Birinci öyküde karşı karşıya iki dükkan lokanta ile çamaşırcıdır, beslenme ve çamaşırın kesişim noktasında süt veren mamilla durur (fallusun penisten ibaret olmaması gibi mamilla da memeden ibaret değildir [2]), sokakta hizmet veren karşılıklı dükkanlar mamilla benzeri bereket simgeleridir. Bu dişil simgeye uygun olarak ‘sürücü kursuna gitmek isteyen kız’ öne çıkar, ‘mamillar ulaşma arzusu’ temasıdır bu.