1895 (yeniden basılan baskı: 1922)
Psişik mekanizmaları ve etiyolojileri[^85-1]
Okumaya devam etHanımefendiler, beyefendiler! Son buluşmamızda gündelik hayatın küçük kaygılarıyla uğraşmış, deyim yerindeyse kendi mütevazı evimizi düzene koymuştuk. Şimdi cesur bir hamle yapmak ve başka taraflardan tekrar tekrar ortaya atılmış bir soruyu cevaplamaya girişmek istiyoruz: Psikanaliz belirli bir dünya görüşüne götürür mü, götürürse hangisine?
Okumaya devam etHanımefendiler, Beyefendiler! Nevrozları anlamada daha ileriye gidebilmek için yeni deneyimlere ihtiyacımız var ve bunlardan ikisini ediniyoruz. Her ikisi de son derece dikkate değer ve zamanında son derece şaşırtıcıydı. Gerçi geçen yılki görüşmelerimiz sayesinde her ikisine de hazırlıklısınız.
Okumaya devam et(1912)
‘Bilinçdışı’ teriminin psikanalizde ve yalnızca psikanalizde ne anlama gelmiş olduğunu birkaç sözcükle ve mümkün olduğunca açık biçimde ortaya koymak istiyorum.
Okumaya devam etFiled under Eviri
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🤖🧠 Saikbilim Evirileri 🤖🧠
1915, Psikanaliz Tekniğine İlişkin Ek Tavsiyeler III
Psikanalizde her acemi, kendisini önce hastanın çağrışımlarını yorumlamanın ve bastırılmış olanı yeniden üretme ödevinin çıkaracağı güçlüklerden ürker sanırım. Ama onu bekleyen şey şudur: Bu güçlükleri yakında küçük görmeye başlayacak ve bunun yerine, gerçekten ciddi olan yegâne güçlüklerin aktarımı ele alışta bulunduğuna dair bir kanaati geçirecektir.
Okumaya devam et🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
Giriş
Bu küçük yazının başlığı öyle hemen anlaşılıvermez. O halde açıklayacağım: Alaylı/Laien = hekim olmayanlar, ve söz konusu soru şudur: analizin hekim olmayanlarca da icra edilmesine izin verilmeli midir? Bu sorunun hem zamana hem de mekâna bağlı koşulları vardır. Zamansal olarak şu bakımdan: şimdiye dek psikanalizi kimin icra ettiğiyle kimse ilgilenmemişti. Evet, bununla çok az ilgilenildi; tek bir ortak istek vardı: hiç kimsenin psikanalizi icra etmemesi! Bu ortak isteğin gerekçeleri farklıydı ama hepsinin temelinde aynı hoşnutsuzluk yatıyordu. Yalnız hekimlerin analiz yapması gerektiği yönündeki talep, psikanalize ilişkin yeni ve görünüşte daha dostane bir tutuma tekabül eder—yani, eğer bu talep, önceki tutumun sadece biraz değiştirilmiş bir türevi olma şüphesinden sıyrılabiliyorsa. Şöyle deniyor: kimi koşullar altında analitik bir tedavinin uygulanması kabul edilecektir; ama eğer uygulanacaksa, bunu yalnız hekimlerin yapmasına izin verilmelidir. Bu sınırlamanın niçinini araştırmak gerekecektir.
Okumaya devam et🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🤖🧠 Saikbilim Evirileri 🤖🧠
(Psikanalitik Gelişimde Tehlike ve Kaygı Zinciri: Egodan Üstbene)
I
Dilimizde patolojik olguların betimlenmesinde semptomlar ve ketlenmeler arasında ayrım yaparız, fakat bu ayrımı çok da önemsemeyiz. Sadece ketlenmelerin görüldüğü, semptomların görülmediği hastalık vakalarına rastlamasak ve bunun koşulunun ne olduğunu bilmek istemesek, ketlenme ve semptom kavramlarını birbirinden ayırmaya neredeyse hiç ilgi göstermeyiz.
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🤖🧠 Saikbilim Evirileri 🤖🧠
Signorelli’nin İzinde: Freud’da Estetik, Bellek ve Bastırma Mekanizması
1904
Şimdi hava öyle hayaletlerle dolu ki,
Hiç kimse onlardan nasıl kaçacağını bilemiyor.
Faust, II. Bölüm, V. Perde.
I.
Özel İsimlerin Unutulması
1898 yılı Psikiyatri ve Nevroz Ay Dergisi‘nde, “Unutkanlığın Psikolojik Mekanizması Üzerine” başlığı altında, burada içeriğini yeniden ele alarak daha ileri tartışmalara temel yapacağım küçük bir makale yayımladım. Orada, kendi kendimi gözlemleme yoluyla özel isimlerin geçici olarak unutulmasına dair sıkça rastlanan bir durumu çarpıcı bir örnek üzerinden psikolojik analize tabi tuttum ve şu sonuca ulaştım: Bu olağan ve pratik açıdan pek de önemli olmayan psikolojik işlev – hatırlama – aksamasının açıklaması, bu olgunun yaygın kullanımıyla sınırlı kalmayıp çok daha ileri düzeylere taşınabilir.
Okumaya devam et🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🤖🧠 Saikbilim Evirileri 🤖🧠
Bölüm I
Deneyim bize öğretti ki, psikanalitik terapi—bir insanın nevrotik semptomlarından, ketlenmelerinden ve karakter anormalliklerinden kurtarılması—uzun süren bir çalışmadır. Bu nedenle, en başından itibaren analizlerin süresini kısaltmaya yönelik girişimlerde bulunulmuştur. Böyle çabaların bir gerekçeye ihtiyacı yoktu; en makul ve amaca en uygun saiklere dayandıklarını iddia edebilirlerdi. Ancak bu girişimlerin içinde, muhtemelen, tıbbın önceki bir döneminin nevrozlara karşı duyduğu sabırsız küçümsemenin de bir kalıntısı bulunuyordu; nevrozlar, o dönemde görünmez hasarların gereksiz sonuçları olarak görülmüştü. Şimdi onlarla ilgilenmek zorunda kalındığında ise, bir an önce bu işin bitirilmesi isteniyordu.
Okumaya devam et