Geçen hafta size Ersatz Ütopya diye reklamını yaptığım Sinematik Vampir’in aslında Şeytani Kötülüğün Müşterek İyilik kılığında sunulması olduğunu kabul ediyorum…
Böyle giriyor Žižek Epstein konusunu ilk defa açtığı “Günahkarlar 2: Erbaba Olarak Epstein” yazısına. “Günahkarlar” filmindeki kurgusal vampirlere atıf yapıyor kılığında sunulan bu cümlenin hakikat hissi vermesini sağlayan gerçek atıf noktası ise Kötücül Sinematik Makinenin Kendi Vampirizmini ikrar edermiş gibi gözükmesi, neden mi? İki sebeple:
1) Kurgularda Hero’dan çok daha belirleyici olduğu bilinen Villain figürleri her zaman Sinemanın Kendi Sektörel Kötülüğüne özgöndergedir:
a- Bütün o görkemli kötülüklerin tek başarısı milyonlarca seyirciyi perdelere/ekranlara mıhlamaktır.
b- Jönlerin tek başarısı da nihayetinde hikayeyi bağlayabilip seyirciyi serbest bırakmaktır, bu yüzden:
c- Bitimli Film yerine Bitimsiz Diziler yerleştikçe dünyalar karartıldı (gaslight kıstığını inkar etmek gibi):
d- Hero’lar hem geri çekildi ve tavizler verdi, hem de Anti-Hero adı altında ambivalent kalıba sokuldu.
e- Senaryonun dikizci seyir hazzını mıhlama potansiyelini belirleyen Villain baskınlığı çok çok yükseldi.
