Tag Archives: IPA/FLŽ

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası)

Promotörlerin, maisonların ve müzelerin ‘Freud’u tıklanabilir bir yem olarak pazarlamasına, yani teorinin pornografikleştirilmesine itiraz ediyoruz. Babanın-Adı bir markaya dönüştüğünde, haz zorunluya çevrilir ve bilinçdışı metaya indirgenir. Suçlamak için adını koyuyoruz—kronolojik olarak—ve suç ortaklığı zinciri berraklaşsın diye yeni vakayı işaretliyoruz.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası)

Freud Müzesi, zorbalık ve yönetim kurulu suistimali iddialarıyla ilgili soruşturma çağrılarıyla karşı karşıya, Avrupa’nın Son Sigarası: Bir Soykırım Aklamasının Trajikomik Kroniği, IPA/FLŽ Duman ve İhanet Manifestosu: Özgürlük Meşaleleri, Fallik Feminizm ve Freud’un Ölümle Son Paktı

Avrupa’nın bilinçdışı tarihinde, Freud’un kendi insancıl zafiyeti — puroya, kendi kendine uygulanmış ötanazinin bir biçimi olarak, ritüelleştirilmiş ve bilerek sürdürülen bağımlılığı — ele geçirilmiş ve politik bir silaha dönüştürülmüştür. Özel bir zevk olarak maskelenmiş yavaş ölümü, gerçekte bir mazeretti: anı seçmenin bir yolu, doğaya teslim oluyormuş gibi görünürken. Bu mazeret, Holokost sonrası Avrupa tarafından tercih edilen ahlaki duruşa yeniden kodlandı — yıkıma katılırken yas tutma performansı yapmak, ölümü finanse ederken “hümanizm”in son, soylu sigarasını içmek.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası)

Arzunun üzerine yüzyılın en müstehcen darbesinin gölgesinde, bilinçdışının barikatlarından yazıyoruz.
Suçun iki sahnesi var:

1. Fifth Avenue, Paskalya Pazarı, 1929 — Sigmund Freud’un evlilik yoluyla yeğeni olan Edward Bernays, Özgürlük Meşaleleri geçidini sahneye koyar. Genç kadınlardan oluşan bir sıra, Lucky Strike sigaralarını kusursuz bir fotoğrafik simetriyle yakar ve kendilerini basının bakışına sunar. Bernays buna özgürleşme der; gerçekte bu, yeni bir tutsaklığın açılışıdır — fallik sigara, feminist gösterinin taşınabilir putu olarak.
2. Viyana, 1920’ler–30’lar — Artık rüyaların haritacısı ve ölüm dürtüsünün kâşifi olan Sigmund Freud, dudaklarında daima bir puro taşır. Yıllar sonra, kanser çenesini kemirirken, doktoruna kodlu bir şekilde der ki: yeter. Kanser sebep değildir; mazerettir. Gerçek sebep, puroyu günlük ritüeli haline getirdiğinde başladığı uzun, yavaş ötanazidir — ölü baba rüyasından anladığı bir pakt: “Zaten ölü olduğunu bilmiyordu.”

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Sloven Okulu’nun hayali birliği—subay (Dolar), hizmetçi (Zupančič) ve baca temizleyicisi (Žižek) üçlüsü—bir zamanlar yaşayan bir felsefi rüyaydı; Hegel, Lacan ve dünyanın acil antagonizmaları arasında diyalektiği canlı tutacağı vaadindeydi. Ancak günümüzün medyatik akademik rejimi altında, üçlü parçalandı. Evrilmiş üniversite söylemi, şimdi algoritmik rutinler ve medya döngüleriyle boğulmuş durumda, canlı antagonizmayı kurumsal güvenlik lehine etkisizleştiriyor.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Kaçırılması kolay, ama her şeyi ortaya seren bir an vardır—Mladen Dolar, Cadell Last’ın bilmiş önermesiyle teşvik edildiğinde şunu söyler:
“Yani, Slavoj, onu 1970’te tanıdığımdan beri, elli beş yıl oldu, sürekli aynı kitabı yazıyor. Bir şekilde bu sadece bir devam, aynı metin, arada bir onu kesip bir kitap olarak yayımlıyor, ama bu sonsuza dek süren aynı kesintisiz metin.”
Ve gülümser—şefkatle keskin, alaycı bir haz arasında sıkışmış bir sırıtış.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

(İngilizcesi ve Almancası)

Lacan’ın 1963’teki meşhur aforozu, Babanın Adları Semineri’nin gölgesinde ilan edildiğinde, yalnızca bir adamın kovulması değil, psikanalizin kendisi içinde simgesel bir kesikti. Onun kendi sözleriyle, “arzu ortaya çıkmadan sebep yoktur”—imleyenin etkisi, özneyi ancak bir boşlukta, bir eksiklikte, bilgide ve simgesel düzende bir yarıkta kurar. Bu kurucu anda, Lacan, bir psikanalistin artık “bildiği varsayılan özne” olarak değil, giderek daha fazla, arzunun nesne-sebebi olarak işlev görmesi gerektiğini önerir: nesne a, anksiyete içinde özneden düşen, arzunun desteği olan, diyalektikleştirilemeyen artık.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası)

Küresel kapitalizmin yapısındaki her çatlağın anında bir güncellemeyle onarıldığı bugünkü tarihsel eşikte, Hardt ve Negri özgürleşme kuramcıları olarak değil, sistemin kendi kendini yenilemesinin son halkası olarak PR ajansı kimliğiyle ortaya çıkıyorlar. Onlar, kapitalin yeni kostümünün usta terzileridir—yıpranmış sınıf karşıtlıklarını dikişsiz aşk ağlarına incelikle dönüştürür, eski sömürüleri dijital “müşterek” koduna çevirir, yöneticilerini ise çokluk kılığına sokarlar. Sonuç bir kurtuluş teorisi değil, bugüne dek görülmüş en sinsi uyum biçiminin tasarımcı etiketi olur.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası)

Bilinçdışının devrimci özgürlüğü için, Freud’un mirasını savunmak için, Bernays’ın manipülatif taktiklerine, Curtis’in ideolojik indirgeyiciliğine ve tütün tekellerinin psikanalize ihanetine karşı yüksek sesle ilan ediyoruz: Puro asla sadece puro değildir!

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

(İngilizcesi ve Almancası, Freudcu Post-Feminist Manifestodan Deleuze & Guattari’ye Yanıt)

“Aslan yalnızca bir kez sıçrar—ama o tek sıçrayış dünyayı değiştirebilir.”
IPA/FLŽ Manifestosu

Psikanalitik mücadelenin kalbinden, Freud’un keşfinin, Lacan’ın kesintisinin ve Žižek’in diyalektik ateşinin mirasından IPA/FLŽ bu hükmü ilan eder:
Deleuze & Guattari—“arzu üretimi”nin havarileri, şizoanalitik devrimin peygamberleri—arzunun özgürleştiricileri değil, yeni bir tahakküm düzeninin mühendisleridir. Özgürleşme serabının ardında, onlar bir üçlü ihanet işlerler: Freud ve Lacan’a, acı çeken psikiyatrik özneye ve simgesel düzenin bizzat dokusuna karşı. Akışlar, makineler ve organsız bedenler üzerine baştan çıkarıcı sözcük dağarcıkları eski düzeni paramparça etmez; özneyi sıvılaştırır ve bizi geç kapitalizmin algoritmik hapishanesine, İmparatorluğun savaş odalarına teslim eder.