T/aciz: Tacizde Acziyet Transferi ve Hoşgörü=Horgörü Özdeşliği — Işık Barış Fidaner

Bir karikatür çizelim:
1) Kadın görünüşüyle erkeğe tesir eder (imgesel).
2) Erkek ıslık çalar veya laf atar (simgesel).
3) Kadın erkeği reddeder veya tersler (gerçek).

Aynı sahne toplumsal acziyet koşullarında şiddetle yüklenir:
1) Kadın değer göremedikçe daha çok hoş görünür ve hoşgörür (imgesel).
2) Erkek hoşgörülen (horgörülen) kusuru ona iade etmeye kalkar (simgesel).
3) Kadın erkeğin iadesini iade eder: hoşgörü ile horgörü özdeştir (gerçek).

Acziyet toplumsal ve gepgenel olsa bile:

1) Hoşgörülü senaryoda birbirlerine aşık olduklarını zanneden tarafların her ikisi de aslında kendi üzerine alındığı acziyeti “ötekinin” çözmesini beklemektedir.

2) Horgörülü senaryoda ise birbirlerinden nefret ettiklerini zanneden taraflar “ötekinden” onlara sirayet ettiği varsayılan acziyeti “ötekine” iade etmeye gayret etmektedir.

Eleştiri hoşgörüyle perdelenen horgörüdür, bu iki senaryoyu uzlaştıracakmış gibi yapar ama aradaki perdeyi kaldıramaz, yani inkarcıdır. Ancak analiz hoşgörü=horgörü özdeşliğini tanıyabilir (ikrar edebilir) ve ona göre hareket edebilir.

İşte “taciz” erkeğin kadın karşısında şahsen üzerine alındığı acziyeti kadına iade etme gayretidir. “Taciz ifşası” da kadının erkekten kendisine sirayet eden acziyeti erkeğe iade etme çabasıdır. “T/aciz” karşılıklı acziyet transferidir.

Bu alışverişteki temel sorun da elbette acziyetin tek tek bireylere değil topluma hatta insanlığa ait oluşudur. Onu eleştiremezsiniz, ancak analiz edebilirsiniz.

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner