Balık Ömrü Boyunca Koç’tan Korkar Ama Sonunda Kova’ya Düşer — Işık Barış Fidaner

Koyun ömrü boyunca kurtlardan korkar ama sonunda çobanın midesine iner.

Bu özdeyiş derindir çünkü içinden geçtiğimiz astrolojik çağlar dizisiyle senkron içindedir: Balık Çağı insanı psikolojist ideolojinin pasifist militanı olduğu için artık geride kalmış Koç Çağının yıkıcı ve ilkel agresyonlarına (otoriter eril heriflere) asla prim vermez ve bilakis gelmekte olan Kova Çağının kullanıcı dostu araçlarını (önce kırtasiye sonra arayüz tasarımları: gitgide sıkışan bir trafiğin dümenleri) kendisine yuva edinir.

Balık: Kahrolsun Koç! Yaşasın Kova!

Masallarda tehlike yaratan kötü yürekli veya beceriksiz kurtlar “modası geçmiş” Koç figürleridir (Kırmızı Başlıklı Kız ve Üç Domuzcuk). Ama Mars’ı Koç’tan çekerseniz elinizde sadece Akrep kalır… (Pamuk Prenses ve Bezelye Tanesi) [1]

Yani “salak görünmeyelim, zeki olalım, derinlik katalım” derken insanlar bitimsiz altüst oluşlara garkolurlar. Sanki herkes aynı çamaşır makinesinin süresiz programına hapsolmuş gibidir (medyatik kanalizasyon sistemi) [2].

Eskidikçe demode sayılıp kurban edilen Koç’ların (Erbaba) inatçı kan lekelerini çıkarmayı vaat eden melek kokulu deterjanlar (eşit-özgür-kardeş) yerde kalan kanılarınızı iyice saçıp sıvadıkça (süperego: imam okursa cemaat saçar) makinedeki bütün kılıklara bir pembelik sirayet eder (toplumsal cinsiyet: toplumu salın bu kadar cinslik yeter!): Sonuç olarak iğrendiğiniz her konu bir mıncık yatkınlığı halinde size iade olunacaktır [3].

İnsan insanın kurdu olmayacaktı dedin hani!?
İnsan insanın çoban köpeği mi olacaktı yani?!

Herkesin birbirini Akrep açıkgözlüğüyle süzdüğü ve zulasına topladığı yaftalarla tasnif ettiği şartlarda insan insanın kovası olabilir ancak: Alabalık gıdıklar (trout tickling) gibi kalabalık gıdıklayan her zat-ı muhterem kendine bir nüfuz mahalli açtığını zanneder [4].

Sonuçta Koç’tan kaçan Balık şu veya bu Kova’ya düşecektir, yani koyunlar çobanın midesine inecektir. Dehşet veren kurt sürüsü de Koçbaşları gibi sağa sola tosladıktan sonra nihayet kös kös dumanlı dağların yolunu tutturacaktır [5].

☉: ♈︎ ♉︎ ♊︎ ♋︎ ♌︎ ♍︎ ♎︎ ♏︎ ♐︎ ♑︎ ♒︎ ♓︎

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner

Notlar:

[1] Bkz “Jaklakanya Seyrüseferi 2: Sizi Öcüleştiren Domuzcuklara (Yerliş Eleştirmenlere) Yem Olmayın”, “Second Suture and the Žižekian Cause”, “Sen muhteşem bir detaysın! Biberli öz-deşim oley!”

[2] Bkz “Hermetik: Herr-matik”, “The Ironic Curtain between Aries (Arise) and Scorpio (Superego): The unclean syringe”

[3] Bkz “Ödip efsanesi ve Erbaba efsanesi” Slavoj Žižek, “Nezaketten Usturupa Doğru: Fallik Kadın Dininde Mıncık Yatkınlığı Meselesi”, “Mama Yemdir, Alkışlamak ‘Al kışla!’maktır”; Friends S01E05’te ustalıkla sahnelenen bu pembeleşme yıllar önce benim de başıma gelmişti.

[4] Bkz “Avcının erdemi/görcesi edilgenlik” Jacques Lacan, “Arafta Türbülans ve Nüfuzculuk Oyunu: Tribüne Seslenenler ve Türbine Ses Verenler”

[5] Bkz “Dumanlı Dağlara Hop” Led Zeppelin, “Kova-Balık-Koç: Kalabalık, Koş! Kalabalık, Kaç!”