Soğuk ve güçlükler içinde
Köylerden ve şehirlerden
Önderin çağrısı gelince
Ayaklandı partizan
Önderin çağrısı gelince
Ayaklandı partizan
Uzakta gülüşüyordu
Sessiz yürürken partizan
Yenmek için son düşmanı
Ayaklandı partizan
Yenmek için son düşmanı
Ayaklandı partizan
Ezip faşist orduları
Bayrağı çekip yukarı
Zafere doğru yürüyerek
Eriştiler denize
Zafere doğru yürüyerek
Eriştiler denize
Bin dokuz yüz kırk ikide
Soğuk ve kıtlık içinde
Önderin çağrısı gelince
Ayaklandı partizan
Önderin çağrısı gelince
Ayaklandı partizan
tek insan nedir ki? sadece bir damla…
uçsuz bucaksız gökyüzünün
boşluğuna savrulmuş bir yağmur damlacığı
tek insan neye yarar
azgınca uğuldayan fırtınalar altında
dayanınca bağrına kanlı elleri yeryüzünün?
tek insan ne yapabilir sinip gizlenmekten başka?
yaşayan en yüce güç, en aşılmaz barikat
halkın örgütüdür
tıpkı bir okyanus gibi; kurumayan
örs gibi, çekiç gibi; şekil veren demire
kabaran dalgalarla karşılayan; uğuldayan rüzgarı
halkın örgütüdür
gücü güce ulanır, yükselir
derinleşir, arınır, dayanıklanır
denizde bir damla olunca insan
al ve savur benim de yüreğimi
ufkuna kat, ateşlendir, şekil ver bakışlarıma
beni yalçın güzelliklerle kuşandır
sarsılmaz yiğitliklerle donat
sevgimi yenilmez, evincimi ulaşılmaz kıl düşmana
öfkemi bile, gürleştir
bilgimi rüzgarınla aydınlat
örgütüm al beni halkımla yeniden yarat
kıtlıkta ve soğuklarda şehirde tarlalarda
lenin’in işaretiyle ayaklandı partizan
beyazların elinde kalan son kıyıya varmak için
dağlardan ve ovalardan ilerledi partizan
kan ve can bedeli bu zafer dokuzyüzonyedilerde
karlarda ve fırtınada sovyeti kurtardılar
beyaz ordu’yu yenerek ezerek atamanları
bitirdiler bu savaşı denizin kıyısında
şiir: nihat behram
söz: t. atourov
müzik: s. alimov
Geri bildirim: Bağlama Gel — Grup Yorum derlemesi | YERSİZ ŞEYLER