Petit bourgeoisie de denen orta sınıfların dünyasında pötibör cevazı olmazsa olmazdır. Süreç şöyle ilerler:
Her pötibör kendi paketinde kalmaktan memnuniyet duyar, kimse hava alıp bayatlamak istemez, hizmete hazır süresiz bekleyişinden keyif alır.
Yine de pötibörün en büyük hayali bir ağızda ufalanıp dağılacağı saniyelerin hazzıdır, çünkü o zaman büyük Öteki onu hazmedecektir.
Pötibörün bisküviyel pötibörçevesi adeta dikdörtgendir, hizalı kenar ve köşeleri varmış gibidir ama fiiliyatta onu tutacak ellere batmamak üzere bütün kenar ve köşeler yuvarlanmıştır.
Kavrukluk ile gevreklik arasında özel bir denge tutturduğuna inanan pötibörün iki büyük korkusu vardır:
1) Serildiği tabağın kenarında bırakılıp pörsüme ihtimali
2) Çay ya da kahveye banıldığı takdirde başlayacak kritik geri sayım
Pörsüme korkularını unutabilmek için pötibörler süt ve kakaoyla buluşup pasta olacakları mutlu bir gelecek hayal ederler.
Banılma korkusu tetiklendiğinde ise geri sayımı yavaşlatmak üzere derhal iki pötibör birlikte ekip oluşturup sırt sırta verirler.
Böylece çay ya da kahvede kalitesel düşülmeye mahal vermeden (yani pötibör cevazı bozulmadan) ağıza düşüp erimeyi tasarlarlar.
Kimi zaman başardıkları da olur.
































Geri bildirim: Makara — derleme | YERSİZ ŞEYLER