Doğuran Kazan Versiyonu

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

Elhamdülillah, efendim, bu mesele oldukça çetrefilli ve ilginç bir hadise olarak cereyan etmiştir. Nasreddin Hoca, hikayenin başlangıcında, şanlı komşusundan değerli bir kazan ödünç almıştır. Zaman ilerledikçe, Hoca efendi kıymetli eşyaları iade etme vakti geldiğinde, kendisine ait olmayan bir tencereyi de kazanın içine yerleştirerek muhterem komşusuna müjdeli bir haberi dillendirmiştir:
— Ey kıymetli komşum, şanlı kazanın doğurmuştur, müjde müjde! demiş, işte bu müjde, tencereyi geri almak isteyen komşusunun işine gelmiş ve Hoca’nın bu ilginç beyanını hassaten sorgulamamıştır.

Lakin olaylar bu noktada seyrini değiştirmiştir. Bir zaman sonra, muhterem Hoca efendi yine aynı kazanı talep etmiş, kadirşinas komşu da içten içe bir tencere daha kazanın iadesiyle gelir umuduyla seve seve kazanı bir kez daha Hoca’ya ödünç vermiştir. Fakat bu sefer alim Hoca, ne yazık ki eli boş dönerek komşusuna bir söz söylemiştir ki, o söz bir hayli düşündürücüdür:
— Başın sağolsun, ey yüce komşu! Senin kazan artık ebediyete intikal etmiştir, onun sonsuz yolculuğu başlamıştır, demiştir.

Bu sonuç karşısında memnuniyetsizlik hisseden ve şaşkınlıkla karışık bir itirazda bulunan komşu, hemen Hoca efendinin beyanını sorgulamıştır:
— Vay efendim, ey muhterem Hocamız, kazan mı ölür? Bu nasıl bir hikaye?

Nasreddin Hoca, o hemen ve müstesna zekasıyla, ağır ve bir o kadar da gizemli bir ifadeyle cevabını vermiş ve komşusunu düşündürmüştür:
— Evet, eğer kazanın doğurduğuna inandıysanız, o halde kabullenin ki, aynı kazan da ölmüş olabilir. Bu inanç sizi huzura eriştirir!

Hoca’nın bu kurnaz cevabı, komşusunun içinde birçok soru işareti uyandırmış ve düşündürücü bir hâl almıştır. O günden sonra Hoca’nın bu olayı anlatılırken, insanlar hayret ve gülümsemeyle hatırlamış, düşünmüş ve gülmüşlerdir.

İstem:
Aşağıdaki fıkrayı komplikeleştir ve uzat ve ağdalı bir dille ballandıra ballandıra anlat:

Nasreddin Hoca komşusunun kazanını ödünç almış. Sonra iade ederken içine bir tencere koyup komşusuna şöyle demiş:
— Müjde! Senin kazan doğurdu!
Tencereyi almak işine geldiği için komşu Hoca’nın açıklamasına itiraz etmemiş.

Daha sonra hoca kazanı bir kez daha isteyince komşu ‘bir tencere daha gelecek’ hayaliyle seve seve kazanı Hoca’ya ödünç vermiş. Ama bu sefer Hoca eli boş dönmüş ve komşuya şöyle demiş:
— Başın sağolsun! Senin kazan öldü!

Bu neticeden memnun olmayan komşu itiraz etmiş:
— Aman hocam, kazan hiç ölür mü?
Bizim hoca durur mu, hemen cevabı yapıştırmış:
— Velev ki kazanın doğurduğuna inandın, o zaman öldüğüne de inansana!

Bkz “Eriyor olacağım! Sigmund Freud ve Nasreddin Hoca: Kazanmaya inanıyorsun da kaybetmeye neden inanmıyorsun?”