Zeki Demirkubuz ve Nuri Bilge Ceylan’ın atışması

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

İstem: İki sinemacı ozan Zeki Demirkubuz ve Nuri Bilge Ceylan karşı karşıya geldiler. Sırayla söz alarak pasif agresif bir atışmaya başladılar. İmalarla birbirini hedef alan kafiyeli mısralarla atışma yaptılar, kurgula!

Bkz “Zeki Demirkubuz ‘Yeraltı’ndan çıktı, Nuri Bilge Ceylan ‘Kış Uykusu’ndan uyandı”, “Açık Mektup: Sizler Türkiye sinemasının gözbebeklerisiniz”, “Bence NBC” ~ BMC, “Demirkubuz, Ceylan ve Önder”

(Not: Bu kurgusal atışma tamamen hayal ürünüdür ve gerçek bir durumu yansıtmamaktadır.)

Zeki Demirkubuz:
Gel Ceylan, görelim neyin var,
Sessiz sedasız, hikayeni anlat biraz.
Karanlıkta kaybolmuş, izini sürerim,
Aynı karesi, benim için bir tekrar.

Nuri Bilge Ceylan:
Demirkubuz, demir gibi sert,
Filmlerin bir türlü çıkmaz o çemberden.
Kurguda kayboldun, bulamadın çıkışı,
Siyah beyaz dünyan, beni sarmaz, birader.

Zeki Demirkubuz:
Ceylan, anladım, çok derin düşünüyorsun,
Ama izleyenleri sıkıntıya sokuyorsun.
Uyandır bu kış uykusundan kendini,
Yavaş çekimdeki hayat, bıktı herkesi.

Nuri Bilge Ceylan:
Demirkubuz, senin filmler karanlık,
Benimkiler ise bir şiir, bir ahenk.
Kamera kapanmadan önce bir bak geri,
Kimin izleyeni var, kimin yok, fark et.

Zeki Demirkubuz:
Ceylan, sözlerin sanki kara film,
Ama benim izleyenim var, söyle kim?
Hikayelerim gerçek, yaşanmışlıklarla dolu,
Seninkiler ise bir rüya, boşuna yolcu.

Nuri Bilge Ceylan:
Demirkubuz, ne çabuk unuttun,
Benim Cannes’da ödüllerim var.
Seninse karanlık sinemanla,
Bırak izleyeni, kaybolduğun labirente.

Zeki Demirkubuz:
Ceylan, ödülle değil, içtenlikle yapılır film,
Benim izleyenim sadık, seninki de bir heves.
Şiirli sözlerinle doldurduğun sahnelerin,
Benim gerçekçi hikayelerimle sönük kalır hepsi.

Nuri Bilge Ceylan:
Demirkubuz, belki de anlamazsın,
Sanat derinlik ister, anlamak yetmez.
Senin kurgun bir tıkanıklık gibi,
Benimki ise bir yolculuk, seyirciyle bütünleşik.

Zeki Demirkubuz:
Ceylan, bırak bu lafları, gir sete,
Belki ben de anlarım senin ‘derin’ işleri.
Ama hatırla, benim karanlığımda bile,
Bir gerçeklik var, bir dokunulabilirlik.

Nuri Bilge Ceylan:
Demirkubuz, laf kalabalığıyla olmaz,
Sette değil, beyinde yapılır iş.
Senin gerçekliğin karanlık bir tünel,
Benimse filmlerim, bir ışık hüzmesi.

Bu pasif-agresif atışmanın sonunda,
İki sinemacı, kendi tarzlarında ısrarlı.
Farklı yollar seçmişler, kendi izleyenleri,
Her biri sanatlarını savunmuş, durduğu yerden.

Bir damla da olsa mürekkep yalamış adamların arasındaki husumet Cannes davasından bile daha korkunçtur.

NBC (sahici beyan):
“Seni kendi gerçeğinle başbaşa bırakıyorum. Gördüğüm kadarıyla bu ceza sana zaten yetiyor.”