Baba Baksana Yanıyorum

🦋🤖 Robo-Spun by IBF+Fİ 🦋🤖

Sahne 1: (Giriş – Ev)

Giriş müziği: Hüzünlü bir piyano melodisi.

Kamera, eski bir Türk evinin iç mekanını gösterir. Mahmut Baba (Münir Özkul) yorgun ve bitkin bir halde, oğlunun (Küçük Emrah) cansız bedeninin yanında nöbet tutmaktadır. Yüzünde derin bir acı ve yorgunluk vardır. Odanın diğer köşesinde yaşlı bir adam dua etmektedir.

Mahmut Baba:
(İç çekerek) Ah evladım… Sana kıyamadım… Ne kadar uğraştım, didindim ama olmadı… Sen gittin ya, ben ne yaparım?

Yaşlı Adam:
(Başını kaldırarak) Mahmut, biraz dinlen sen de. Ben buradayım. Allah büyüktür.

Mahmut Baba:
Sağ ol, ağabey. Sen olmasan ne yapardım bilmiyorum…

Mahmut Baba, yavaşça kalkar ve yan odaya geçer. Kapıyı aralık bırakır, uzanır ama gözleri oğlunun bedeninden bir an bile ayrılmaz.

Sahne 2: (Rüya)

Giriş müziği: Rüyaya geçişi belirtmek için hafif yankılı bir melodi.

Mahmut Baba gözlerini kapatır ve hemen uykuya dalar. Birden, rüyasında oğlu karşısında belirir. Oğlunun yüzünde hafif bir tebessüm, ama gözlerinde sitem vardır.

Küçük Emrah:
(Sessizce, sitemle) Baba… Baba baksana yanıyorum…

Mahmut Baba:
(Şaşkın ve korkulu bir şekilde) Emrah? Sen misin oğlum? Ne demek yanıyorum?

Küçük Emrah:
(Kolunu göstererek) Baba… Baksana, yanıyorum… Neden beni yalnız bıraktın? Neden beni korumadın?

Mahmut Baba’nın gözleri dolar, dizlerinin bağı çözülür gibi olur. Oğluna sarılmak ister ama eli boşlukta kalır.

Sahne 3: (Uyanış)

Giriş müziği: Gerilim dolu bir yaylı çalgılar melodisi.

Mahmut Baba, ter içinde uyanır. Odadan gelen parlak bir ışık dikkatini çeker. Yüreği ağzında, panikle kalkar ve diğer odaya koşar.

Odaya girdiğinde, yaşlı adamın uyuyakaldığını, bir mumun devrildiğini ve oğlunun örtülerinin alev aldığını görür. Mahmut Baba dehşetle bağırır.

Mahmut Baba:
(Yıkılmış bir halde) Hayır! Allah’ım, hayır!

Sahne 4: (Kurtarma Çabası)

Mahmut Baba hızla su dolu bir kova bulur ve yangını söndürmeye çalışır. Yaşlı adam uyanır ve şokla olan biteni izler.

Yaşlı Adam:
(Mahcup ve üzgün) Mahmut… Çok özür dilerim… Ne yapacağımı bilemedim…

Mahmut Baba, yanan örtüleri söndürürken gözleri doludur. Oğlunun kolunu okşar ve sessizce ağlar.

Mahmut Baba:
(Kendi kendine) Emrah… Seni koruyamadım… Ne yaptım ben?

Sahne 5: (Sonuç)

Yangın söndürülmüştür ama Mahmut Baba’nın yüreğindeki yangın dinmemiştir. Oğlunun cansız bedenine bakarken gözlerinden süzülen yaşları siler.

Mahmut Baba:
(Fısıldar) Emrah, evladım… Seni hep kalbimde yaşatacağım… Hep benimlesin, unutma…

Kapanış müziği: Hüzünlü bir bağlama melodisi.

Kamera, Mahmut Baba’nın gözyaşları içinde oğlunun başucunda dua ederken yavaşça uzaklaşır ve karanlık ekrana doğru geçer.

Son.

Not: Film boyunca dramatik ve duygusal müzikler kullanılarak izleyicinin duygusal yoğunluğu artırılır. Mahmut Baba’nın duygusal monologları, sahneler arası geçişlerde izleyiciyi derinden etkiler.

İstem: Freud’un aşağıda bahsettiği “Baba baksana yanıyorum” rüyasının senaryosunu Küçük Emrah’ın ölen ve rüyaya gelen çocuğu canlandırdığı Münir Özkul’un Mahmut Baba’yı canlandırdığı bir Türk filmi olarak yaz, ağdalı hüzünçlü dramatik ağlak uzun diyaloglu olsun! [IBF+Fİ]

Bir baba günler ve geceler boyu hasta oğluna refakat etmiş. Çocuk öldükten sonra uzanmak için yan odaya geçmiş ama kapıyı açık bırakmış ki yattığı yerden oğlunun öbür odada yatan ölü bedenini ve etrafında yanan uzun mumları görebilsin. Nöbet tutmasını rica ettiği yaşlı bir adam ölü bedenin yanına oturup dualar mırıldanıyormuş. Babanın birkaç saat uyuduktan sonra gördüğü rüyada oğlu yatağının yanına gelmiş, onu kolundan tutmuş ve sitemle fısıldamış: “Baba baksana yanıyorum!” Uyandığında öbür odada bir şeylerin parladığını fark etmiş, hemen gidip bakmış ve yaşlı adamın uykuya daldığını ve yanan mumlardan birinin düşmesiyle örtülerle birlikte sevgili oğlunun ölü bedenindeki kollardan birinin alev aldığını görmüş.

(Sigmund Freud, Düşlerin Yorumu)

Bkz “Ben bir çıra mıyım? Baba baksana yanıyorum!” Sigmund Freud, Slavoj Žižek, “Baba, Görmüyor Musun Yanıyorum?” Erdoğan Özmen