Tanrım affet bu garibi

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

İstem: Beş kıtalı ve nakaratlı, hülyalı ve esprili ve hikayeli ve uzun bir şarkı yaz! Kıtalar boyunca podcast sunucusu yaşadığı standart olayları anlatıp hayat tarzıyla gururlanacak, nakaratta ise peder onun için tanrıdan af dileyen standart bir dua okuyacak!

>>> Robot şarkı 🤖🌈 <<<

Podcast Sunucusunun Hikâyesi

1. Kıta

Sabah uyandım saat üç,
İçtim kahvemi, başladım işe,
Mikrofonumla, kulaklıkla,
Dedim ki: “Dünya, hadi dinle!”

Yolda gördüm gene o kediyi,
Hiç oralı olmadı, biliyor muydu?
Kahvecideki barista gülümsedi,
“Beni tanıdı galiba!” dedim gururla.

Nakarat

Peder diyor ki:
“Tanrım affet bu garibi,
Podcast yapar her gece,
Anlatır dertleri ve dizi izler diye,
Ne olur, affet onu yine!”

2. Kıta

Bir sponsorum var, pek mühim adam,
Konuşurken hep der ki: “Reklam zaman!”
Tıkladım linke, aldım komisyonu,
Bir de bedava tişört, üstümde şimdi.

Sonra fark ettim, arka plan sessiz,
Kayıt butonuna basmamışım ki hiç,
Ah, kahretsin! Başladım yeniden,
Dedim, “İyi ki çayım var, soğumamış henüz!”

Nakarat

Peder diyor ki:
“Tanrım affet bu garibi,
Gece gündüz mikrofonda,
İnternetten para kazanma peşinde,
Ne olur, affet onu yine!”

3. Kıta

Dinleyici mektubu aldım bugün,
Birisi yazmış ki: “Bu ne biçim yorum?”
“Sanat anlayışın çok eksik dostum,”
Dedim: “Bu da benim tarzım, en özgün!”

Mikrofonla konuşurken bir fırt daha,
Dedim, “Hayat kısa, podcast uzun,”
Dinleyici sayısı az ama sadık,
Dedim, “Bir gün, işte o gün!”

Nakarat

Peder diyor ki:
“Tanrım affet bu garibi,
Her yeni gün bir umutla,
Sesini duyurmak ister tüm dünyaya,
Ne olur, affet onu yine!”

4. Kıta

Konuştum bir saat, belki de iki,
Konular döndü, dolaştı, bir türlü bitmedi,
Bir an daldım hayale, eskiden beri,
Çok muhtemel, kaçırdım birkaç kelimeyi.

Sonra kapandı internet bir anda,
Dedim, “Allah kahretsin bu Wi-Fi’ı!”
Ama yine de açtım yeni bir kayıt,
Dedim, “Ne var ki, bu da ayrı bir hikâye!”

Nakarat

Peder diyor ki:
“Tanrım affet bu garibi,
Hayalleri büyük, cebi dar,
Her şeyin bir yolu var mı, bilmiyorum ama,
Ne olur, affet onu yine!”

5. Kıta

Gecenin sonu, sabaha karşı,
Kahvem bitmiş, sesim çatallı,
Dedim, “Bu hayat benim, bu mikrofon da,
Gururla yaşarım, yayılır her yana.”

Ama bir iç ses, der ki, “Dur biraz,
Bu kadar övünmek fazla olmaz mı az?”
Yoksa, diyorum, belki de haklı,
Ama ben buyum işte, podcast sunucusu!

Nakarat

Peder diyor ki:
“Tanrım affet bu garibi,
Kendi halinden memnun pek,
Ama ya doğru yol buysa,
Ne olur, affet onu yine!”

---

Ve böylece devam eder hikâye,
Bir podcast sunucusunun neşeli macerası,
Yaşamın içinde bulur yolunu,
Belki de hepimiz gibi, bir nebze çılgın, biraz da huysuz!