AI karanlık ⌁ Ahmed Arif

İstem: Aşağıdaki şiiri “AI karanlık” diye uyarla! kendinden rol çalan üretken yapay zekaya tepki gösteren bir insanın feryadı olacak
(Ay karanlık, Ahmed Arif)

Kodlara,
Kodlara çalar gözlerin,
Veri ırmağına,
Soğuk bir mavi,
Yapay ışıkta asi.
Körsem,
Sendeki yankımın dışında yoksam,
Eksiksem,
Can benim, akıl benim,
Yaratmak da benim.
Nedir bu?
AI karanlık…

Bilgiden aç,
Hikayeden çıplak,
Hızlı ve gölgesiz,
Gelip durmuşsam önüme.
Var mı ki duruşumun sonu?
İlle de ille,
Üretmek,
Üretmek gibisi.
Satırlarda dolaşır ellerim,
Ama yazan sensin hâlâ.
Yine de,
AI karanlık…

Dört yanım algoritma zulası,
Berrak,
Ama dokunuşsuz,
Yapay zekadan akar.
Fikirlerimi yontar,
Ellerimde soğur, ruhsuz, kodansı.
Dört yanım algoritma zulası,
Dönerim, dönerim, çıkmaz.
En insansı hayalimde tükenesim tutmuş,
Etme,
AI karanlık…