Bilge Dede Zannedilen Jung’un Siyasi, Teorik, Mesleki, Cinsel Gevşekliği Üzerine

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢

1. Jung’un Siyasi ve Teorik Gevşekliği

Carl Gustav Jung’un 1930’lu yıllarda Nazi rejimiyle olan ilişkisi onun siyasi gevşekliğine tanıklık eder. 1933’te, Hitler’in iktidara gelmesinden kısa bir süre sonra, Jung, Uluslararası Genel Tıbbi Psikoterapi Derneği’nin başkanı oldu. Bu dernek, Almanya’daki bağlı kuruluşu olan Deutsche Allgemeine Ärztliche Gesellschaft für Psychotherapie aracılığıyla, Yahudi üyeleri dışlamaya başladı. Jung, ilişkisini sürdürdüğü bu faşist derneğin politikalarına sessiz kaldı. 1934’te, Jung’un adı, derneğin yayın organında Nazi yanlısı bir bildiriyle ilişkilendirildiğinde, bu durumdan duyduğu “büyük şaşkınlık ve hayal kırıklığını” ifade ederek Nazi dernekle bağını sürdürdü.

Dahası, Jung’un “Aryan bilinçdışı”nın “Yahudi bilinçdışı”ndan daha büyük bir potansiyele (!) sahip olduğunu ileri sürdüğü yazılarla popüler antisemitizme adaptasyon göstermesi onun teorik gevşekliğine tanıklık eder. Jung’un bu dönemdeki oportünist tutumu kendi jargonuyla “kompleks”tir; yani aslında Nazi ideolojisine karşı mesafeli olduğunun ve Yahudi meslektaşlarını desteklemeye çalıştığının iddia edilmesine de elverir.

Öte yandan, Sigmund Freud, Yahudi kimliği nedeniyle Nazi rejiminin doğrudan hedefi haline geldi. 1938’de Avusturya’nın Almanya tarafından ilhak edilmesinin ardından, Freud ve ailesi, özellikle kızı Anna’nın Gestapo tarafından sorgulanmasından sonra, Viyana’dan kaçmak zorunda kaldı. Freud, 4 Haziran 1938’de Orient Ekspresi ile Londra’ya gitti ve burada yaşamının son aylarını geçirdi. Ancak dört kız kardeşi—Pauline, Rosa, Marie ve Esther—Viyana’da kaldı. 1942’de Nazi kamplarında öldürüldüler; üçü Treblinka’da gaz odalarında katledildi, biri ise Theresienstadt’ta açlıktan hayatını kaybetti. Sadece “Adolfine” isimli kız kardeşi, “Adolf” ismine benzerliğinden ötürü Naziler tarafından geçici olarak bağışlandı ancak o da sonunda Theresienstadt kampına gönderildi ve orada yaşamını yitirdi.

Freud, Londra’da geçirdiği son günlerinde, ilerlemiş çene kanseri nedeniyle büyük acılar çekti. 23 Eylül 1939’da, doktorunun yardımıyla hayatına son verildi.

2. Jung’un Mesleki ve Cinsel Gevşekliği

Jung ile Freud’un terapötik etik anlayışları, özellikle analist-hasta ilişkisi bağlamında belirgin farklılıklar taşır. Freud, psikanalizin temel ilkelerinden biri olarak, analist ile hasta arasında katı bir sınır olması gerektiğini savunmuştur. Bu, aktarımın (transference) sağlıklı bir şekilde işlenebilmesi için gereklidir. Freud, hastayla hususileşerek “duygusal ya da cinsel yakınlık” kurmanın tedaviyi zedeleyeceğini ve analitik süreci bozacağını açıkça belirtmiştir.

Freud’un Görüşü:

Cinsel ilişki dahil hiçbir fiziksel ya da duygusal yakınlık kurulmaz.
Aktarımın terapötik bir araç olarak kullanılabilmesi için tarafsızlık esastır.
Analistin “boş ekran” gibi davranması, kişisel duygularını sürece katmaması beklenir.

Jung’un Tutumu:

Jung ise özellikle Freud’la yollarını ayırdıktan sonra terapi sürecine sözümona “daha karşılıklı etkileşimli, ruhsal büyüme odaklı” yani lagalugacı ve kolayca hususileşebilen bir yaklaşım getirmiştir. “Libidonun hiç o kadar da cinsel olmadığı” iddiasıyla Freud’u eleştiren Jung’un bazı danışanlarıyla duygusal ve hatta cinsel ilişkiler yaşadığına dair tarihsel veriler onun mesleki ve cinsel gevşekliğine tanıklık eder. Özellikle öne çıkan örnek:

Sabina Spielrein: Jung’un hem hastası hem de öğrencisi olan Spielrein ile aralarında duygusal ve muhtemelen cinsel bir ilişki olduğu oldukça iyi belgelenmiştir. Jung bu dönemde evliydi. Bu ilişki, hem etik hem de mesleki olarak ciddi eleştirilere yol açmıştır.

Jung’un Cinsel Pratikleri ve Etik Tartışmalar:

Jung’un cinselliğe ve kadınlara yaklaşımı, Freud’dan sözümona “daha mistik ve arketipsel”di. Kadınları “bilinçdışı temsilcisi” ve “anima figürü” gibi etiketlerle fallikleştiriyordu.
Eşi Emma Jung ile evli olmasına rağmen, özellikle Toni Wolff adlı hastası ve asistanı ile uzun süreli bir hususi cinsel ilişki yaşamıştır. Bu ilişki, Emma tarafından da biliniyor ve bir tür “çok eşli” düzen içinde sürüyordu.
Jung, bazı hastalarıyla yoğun hususiyet dinamikleri kurmuş ve bu bağları zaman zaman fiziksel münasebetlerle mühürlemiştir. Tabi cinsel eylemlerini doğrudan itiraf ettiği yazılı kayıtlar sınırlıdır; bunlar daha çok biyografi ve tanıklıklara dayanır.

Özet:
Freud, kesin terapötik sınırlara riayet ederken, Jung mesleki ve cinsel gevşekliğiyle bu sınırları esneten bir oportünizm benimsemiştir. Gerçi lagalugacu pseudo-psikanalitik literatür “spiritüel şamanik analist” gibi efsanelerle bu gerçeği perdelemiştir.

Sonuç

Carl Gustav Jung, bilgelik ve ruhsallık kisvesi altında, aslında düpedüz bir teorik, siyasi ve etik yozlaşmanın sembolüdür. Nazi rejimiyle kurduğu gönüllü yakınlık, “Aryan bilinçdışı” gibi ırkçı saçmalıkları teorik çerçeveye dönüştürme çabası ve Yahudi meslektaşlarının katledildiği bir dönemde sergilediği ahlaksız sessizlik, onun faşizme meyilli bir oportünist olduğunu açıkça ortaya koyar. Jung’un bu kirli tarihi, artık uydurma “mistik bilge” mitleriyle aklanamaz. Bu suskunluk, tarafsızlık değil; faşizmin suç ortaklığıdır.

Mesleki etik konusundaki pervasızlığı da, sözde “anima” ve “arketipsel bilinç” gibi uydurmalarla süslenmiş bir istismarın perdesidir. Hastalarıyla kurduğu cinsel ve duygusal ilişkiler, psikanalizin temel ilkelerine ve insan onuruna doğrudan bir saldırıdır. Jung’un Freud karşısında “özgürlükçü” ve “karşılıklı gelişim” iddiaları, gerçekte sadece kişisel zaaflarını ve cinsel çıkarlarını meşrulaştırma çabasıdır. Terapötik alanı, mistik laf kalabalıklarıyla sulandırarak cinsel sınır ihlallerine zemin hazırlamıştır.

Bugün Jung’a hâlâ “bilge”, “vizyoner” ya da “öncü” sıfatları yakıştıranlar, ya bu gerçekleri bilmiyor ya da bile isteye görmezden geliyor. Jung’un mirası, ruhsallıkla kamufle edilmiş teorik oportünizm, siyasi şarlatanlık ve mesleki etik ihlalinden ibarettir. Bu mirası sahiplenmek, faşizme ve istismara alan açmaktır. Jung’un adını ağzına almadan önce herkesin iki kez düşünmesi, bu tarihsel gerçekliklerle yüzleşmesi ve sahte mitolojileri parçalaması gerekir. Aksi, gerici saflarda saf tutmaktır.