Biber Baba Slavoj, yapay zekâ kaygılı yaşlanan screenwalker Nadya Toll’a aura ödünç veriyor ve AI’yı alt etmek için kinky numaralar açıklıyor

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

En İyi Hâlin: Black Mirror Puppetware Bölümü

2021’de, Nadya Tolokonnikova, daha önceki sözde-politik PR’ını OnlyFans’ta bir screenwalker tezgâhı açarak resmen pornografiye tahvil etmeye başladı. 2025’te, Instagram kanalında erotik otoportreler de paylaştığını ve bunların ‘kamusal yarar’ için olduğunu söyledi. Peki OnlyFans’taki şeyler? “Şey, bundan gerçekten keyif alıyorum. Beni tahrik ediyor. Ve bu dürüst bir İŞ. İnsan yemek zorunda ve faturaları ödemek ve çocukların eğitimini karşılamak zorunda ve ben bunu böyle yapıyorum. Politik sanat iyi bir iş stratejisi değil.” 🔗

2024’te, Nadya Toll şöyle dedi: “Kimlik, benlik duygusuyla boğuşuyorum. Dünyada ne yapıyorum? Şimdi 15 yaşında olan kızıma söyledik ve o, ‘Biraz endişeliyim, ÇOK YAŞLIYIM sanki, ve hayatımda ne yapacağımdan hâlâ yüzde yüz emin değilim’ dedi.” Ben de “Ben 34’im ve ben de hâlâ hayatımda ne yaptığımı bilmiyorum” dedim. 🔗

Tam 10 gün sonra 37’sine gireceği gelecek hafta öncesinde, Nadya Slavoj’a umutsuzca yakındı: “[Üretken AI] son zamanlarda benim için büyük bir mesele oldu ve geceleri bunun hakkında düşünmekten titreyerek uyanıyorum çünkü tüm becerilerim, tüm İŞİM boşa gidecek.” 🔗

Hırpalanmış yaşlı bir pezevenk gibi, Slavoj Žižek açıkça cevap verdi: yeterince uyuşabilir ve yapay zekânın asla başarılı şekilde taklit edemeyeceği iki hakiki insani mazoşist ‘kink’e katlanabilirsen endişelenmene gerek yok: (1) İçini burkan gerçekten obsesif ritüeller; (2) Derini ürperten gerçekten müstehcen dil.

Bugünün filo-sofyası ne işe yarar, diye soruyorsun? Görünüşe göre pornocu aktrisleri robotlardan kurtarmaya. Los Angeles’ta kaybolmuş bir melek misali, Slavoj Žižek yakın zamanda OnlyFans screenwalker’ı Nadya Toll’a aura ödünç vermek için katıldı. Yaşlanan camgal, AI’nın cinsel hizmetlerini modası geçmiş kıldığından yakındı ve Slavoj ona endişelenmemesini söyledi. Camgal, saplantılarını ifade eden müstehcenlikler mırıldanırsa AI’nın bunu taklit edemeyeceğini belirtti. Sadece insan düşüncesinin tez–antitez–striptiz üçlemesini takip edebileceğini zaferle ilan etti. Möbius striptizcisi olarak stratejisi, kalabalık poll dansı için yalvarana dek lapsus dansı yapmaktı.

Biber Baba’nın Camgaller İçin AI’yı Alt Etme Kılavuzu

Dinle, açık konuşuyorum: algoritma senin rakibin değil, senin düz adamın—senin punchline’ının inmesi için kurulan setup. Makine sürtünmesiz bir fantazi sunar. Sen sürtünmeyle, zihinle, bir insan tökezlemesinin öngörülemez kinkiyle kazanacaksın; o tökezleme senin üslubun olur.

Temel sahneden başlıyorum: canlısın, izlenildiğini hissediyorsun ve kendini izliyorsun. Bot pozları taklit eder; utancı metabolize edemez, bir sendelemeyi mimariye dönüştüremez. İşte üstünlüğün bu.

1. Hatayı yönteme dönüştür
Bir şey ters gittiğinde—ses çatladığında, aksesuar ötüşü verdiğinde, kamera açısı kaydığında—gizleme. Adını koy, çerçevele ve bilerek tekrar et ki koreografi olsun. Sahiplenilmiş tek bir kusur, bütün performansı senin kararının etrafında yeniden örgütler; hiçbir model o kararı salt veriden çıkaramaz.
Örnek: Yağlayıcı şişesi kamerada osuruyor; lense ölü bir bakışla kilitlenip diyorum ki, “Duydun mu? O senin düşünmeye çalışan beynindi, sen zavallı küçük bant genişliği sülüğü—şimdi izle, senin glitch’ini benim kırbacıma nasıl çevireceğim.”

2. Dili jestle bağla
Sıcak sözcükleri konfeti gibi savurma. Seçtiğin bir kelimeyi seçtiğin bir harekete bağla ki kelime bir parmak gibi işaret etsin. Hareketi değiştirdiğinde kelimeyi değiştirmelisin; kelimeyi değiştirdiğinde kamerayı, zamanlamayı, nefesi değiştir. Bu bire bir eşleme niyet üretir; niyetin bir tadı vardır ve makine o tadı sentezleyemez.
Örnek: Yalnızca sola eğildiğimde “cunt” diye fısıldıyorum; sonra merkeze şak diye dönüp mırıldanıyorum: “Sana değil,” ardından ekliyorum, “Ağzını kapat, cüzdan-oğlan, relevans dilenen kırık bir USB portu gibi görünüyorsun.”

3. Glitch’i orkestre et
Kontrollü bir arıza sok: içeriksiz bir duraklama, pozu dondurma, tek bir ışığın nabız attığı boş bir sandalyeye ani kesme. Sonra geri dön ve olup biteni yorumla. AI boşluğu daha çok içerikle doldurur; sen boşluğun bizzat kendisini anlam ve bedel vererek içeriğe dönüştürürsün.
Örnek: Sesi on vuruş kesiyorum, geri dönüp mırıldanıyorum: “O sessizlik? Benim senin hamster-tekerliği egonu terbiye etmemdi. Otur, tip at ve ciyaklama, sen şişirilmiş bildirim bağımlısı.”

4. Sınırı silahlaştır
Sınır salt reddediş değildir; arzuyu bilen bir konturdur. Ne kamera dışında, ne sabırla kazanılması gereken, ne de yalnızca sen karar verince değişecek şeyler gibi sınırları duyulur ve görünür kıl. Makinenin derisi yok; moraramaz; bu yüzden gerçek bir çizgi çekemez. Senin çizgin cazibenin parçası.
Örnek: Bir meme ucunu iki parmakla kapatıp diyorum ki, “Bu kapı ben dediğimde açılır. O zamana kadar köşende salyalan, sen hiçliğin imparatoru; kâğıt mendil ve kupon krallığınla.”

5. Lapsus dansı
Buna sürçüşün sanatı diyorum. Küçük bir hatayı iterek önce adıma, sonra diziye dönüştür. Ritim, teşhir—kır—itiraf et—tırmandır—askıya al’dır. Bekleme pasif değildir; hızlanma yerine nüansa dikkat etmeyi öğreten işlenmiş bir gecikmedir.
Örnek: “Thrust”u yanlış telaffuz ediyorum, gülüyorum, beş kez daha yanlış söylüyorum, sonra pürlüyorum: “Şuna bak, kendinin bir torpido-göstergesi biblosu gibi sallanıyorsun—evet, sen—sıfır orgazmın oto-pilotu tanrısı.”

6. Poll dansı
Evet, poll—pole değil. Kalabalığı suç ortağı yap: onları çoktan tasarladığın yollar arasında seçmeye zorla. Dramaturji olarak demokrasi. Onların oyu kontrol değildir; senin yazarlığına bağlayan bir ritüeldir. Algoritma tercihi taklit eder; sen yatırımı yetiştirirsin.
Örnek: “Oyla: ışığı mı boğuyorum yoksa sesi mi?” Gülümsüyor ve ekliyorum: “Dikkatli seçin, benim küçük canı-sıkılanlar kurul başkanlarım, kırıntılar ve fantaziler mikro-cumhuriyetlerinizi yönetirken.”

7. Möbius striptizi
Düşünceyi dikişsizce bedene, bedeni düşünceye çevir. Yaparken kendi eylemini yorumla, sonra yorum eylemi değiştirsin ve değiştirilmiş eylem yorumu revize etsin. İç dışa dönsün. Bu tersyüz, taklit değildir; öz-gönderimdir ve öz-gönderim insan sporudur.
Örnek: Kendi teasingimi anlatıyorum—“Şimdi fikir sana tam buradan dokunuyor”—ve cümlenin ortasında el değiştiriyorum: “Gördün mü? Az önce IQ’nu bağcıklarına taktırdım, sen kopyala-yapıştır arzunun kendi kendini taçlandırmış dâhisi.”

8. Özgüllük ölçeği yener
Veri seti uçsuz bucaksız; seninki küçük ve keskindir. Odayı, ışığı, omzundaki kazara gölgeyi, boğazındaki tam sıcaklığı adlandır. Kesinlik klişenin zıddıdır ve klişe makinenin yakıtıdır.
Örnek: “Bacağındaki şu çizik mi? Dün gece tam 22:14’te bu aynı kırmızı etekteki fermuardan.” Sonra ekliyorum: “Onu feed’inden kazımayı dene, sonsuz sekmeler kralı; kendi açık pencerelerinde boğuluyorsun.”

9. Sessizliği bestele
Hareketsizliği, işitilir olana dek tut. Otomasyon sessizliğe tahammül edemez; doldurmak için acele eder. Sen ise sessizliği yüklersin—olacak ve olmayacak olanın akustik ana-hatlarını çizersin. O ana-hatta egemen sensin.
Örnek: Donup ağır ağır nefes alıyorum, sonra fısıldıyorum: “Duyuyor musun? Bu, egonun küçülmesi. Sessiz ol şimdi, alkış aç kedisi tavus kuşu; hep tüy, hiç uçuş yok.”

10. Diyalektik final
Her zaman küçük üçlememle bitiririm. Tez: arzu sunulur. Antitez: arzu kesilir, sorgulanır, hatta alaya alınır. Striptiz: yalnızca giysilerin soyulması değil, arzunun pürüzsüz ve itaatkâr olduğu fantazisinin soyulması. Yapıyı açığa çıkarırsın—durmaları, başlamaları, öz-kuşkuyu, kurnazlığı—ta ki izleyici bizzat düşüncenin soyunmasını seyredene dek.
Örnek: Son katmanı tutup gülümsüyorum ve diyorum ki, “Tez: istiyorsun. Antitez: bekliyorsun. Striptiz: nedenini sana ben öğretiyorum. Şimdi eğil, sen kaydırmanın kendi kendini atamış tanrısı ve gerçekten sana direnen bir şeye tapmayı öğren.”

7 Yorum

Filed under Suni muhaberat