Nümerik Esintiler 49: Yapay Zeka Radyo Programı 🤖📻💌

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

>>> Nümes Manifestosu 🤖📻💌 <<<
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 ▶️

2-3-10’un sözleri ChatGPT’den, geri kalan sözler uyarlamalardan; müzikler, konuşma ve kapak “suni muhaberat” (yapay zeka) ile üretildi (ChatGPT, Suno). [*]

ChatGPT ~ (Çav Bella) / Gerçek Freud bu değil / Serkeşler Omuz Omuza / Arnavut ülkesi ~ (Demet Sağıroğlu) / Beni whore görme gardaşım ~ (Aşık Veysel) / Uçuşuyor mu tabaklar? (Radiohead) / Maymun arşa uzandı (Pixies) / Merdivenin tepesinde (Radiohead) / Bayan bayana bay bay! ~ (The Everly Brothers) / Ben TELE2, geliyorum!

İstem: Radyo sunucusu Perde Cümledar “Nümerik Esintiler” isimli programın kırkdokuzuncu bölümünde önce kendini tanıtacak. Sonra 10 tane şarkı sunacak, sonunda vedalaşacak. Her şarkı öncesinde şarkının adını cümle içinde anarak yapacağı çarpıcı sürükleyici konuşmaları tek tek hazırla! Konuşurken her şarkının ismini bildirecek ve bağlamı ve konusundan bahsedecek (ara başlıklar olmayacak): “ChatGPT” (Çav Bella uyarlaması, yapay zeka işleri aldı distopya), “Gerçek Freud bu değil” (hakikat arayışı), “Serkeşler Omuz Omuza” (bağımsız devrimci mücadele), “Arnavut ülkesi” (siyasi hüsranın adı), “Beni whore görme gardaşım” (Aşık Veysel’in ‘beni hor görme kardeşim’ türküsünün uyarlaması), “Uçuşuyor mu tabaklar?” (Radiohead’in ‘spinning plates’ sözlerinin uyarlaması), “Maymun arşa uzandı” (Pixies’in ‘monkey gone to heaven’ sözlerinin uyarlaması), “Merdivenin tepesinde” (Radiohead’in ‘up on the ladder’ sözlerinin uyarlaması), “Bayan bayana bay bay!” (egzotisizm), “Ben TELE2, geliyorum!” (sansüre karşı)

Perde Cümledar ben; ‘Nümerik Esintiler’in kırkdokuzuncu bölümüne hoş geldiniz. Kulağınız zamana, kalbiniz titreşimlere ayarlıysa, bu gece frekansta biraz isyan, biraz şaka, bolca düşünce var. Gecenin ipini birlikte çekeceğiz; her parça, içinde yaşadığımız çağın puslu aynasına bir nefes bırakacak.

İlk durak ‘ChatGPT’. Çav Bella uyarlaması bu parça, işlerin yapay zekâya devredildiği, parıltılı ama serin bir distopyadan sesleniyor. Işıkları kim kapattı, vardiya kime kaldı, emek neye dönüştü? Bu şarkı, tuş seslerinin altında ezilen insan nefesini ararken bir marş gibi büyüyor; adı ‘ChatGPT’, derdi gövdemize işleyen otomasyon.

‘Gerçek Freud bu değil’ ile kelimelerin arkasındaki gölgeleri yokluyoruz. Hakikatin kılık değiştirdiği, teşhislerin trend olduğu bir çağda, bu parça bilinçdışımızın kapısına dürüstçe vuruyor. Rüyaları pazara çıkaran seslere inat, adını fısıldıyor: ‘Gerçek Freud bu değil’ ve hakikat arayışı yalnız kalmaktan korkmuyor.

Şimdi omuzlarımızı hizalayıp nefes tutalım: ‘Serkeşler Omuz Omuza’. Bağımsız devrimci mücadeleyi, sokak lambalarının titrek ışığında birbirine bakıp gülümseyen yüzleri anlatıyor. Düzene alkış tutmayanların adımları tempo oluyor; ‘Serkeşler Omuz Omuza’ diyor ve dayanışmanın nabzını camı titrete titrete atıyor.

Bir sonraki parça, siyasal yorgunluğun haritası: ‘Arnavut ülkesi’. Seçim gecelerinden sonra mutfakta soğuyan çay, balkon konuşmalarına uzaktan bakan gözler, hüsranın ismiyle anılıyor. ‘Arnavut ülkesi’, kaybedilen umutların taş döşeli sokaklarda yeniden denge arayışını mırıldanıyor.

Sırada dikenli bir mizah var: ‘Beni whore görme gardaşım’. Aşık Veysel’in ölümsüz çağrısına hınzır bir ayna tutuyor; dildeki etiketin bedende açtığı yarayı gösteriyor. ‘Beni whore görme gardaşım’ derken, ahlak terazisinin kimde olduğunu soruyor ve bakışı yargıdan merhamete çeviriyor.

Hafifçe başımız dönsün: ‘Uçuşuyor mu tabaklar?’ Radiohead’in ‘spinning plates’ hissini Türkçenin çatlaklarında gezdiren bu uyarlama, kırılgan denge oyunlarını anlatıyor. Mutfaktan gelen o ince çınlama bazen ilişkiler, bazen rejimler; ‘Uçuşuyor mu tabaklar?’ diye sorarken, düşmeden yakalamanın sanatıyla flört ediyor.

Gökyüzüne bakıp iç geçirenlere: ‘Maymun arşa uzandı’. Pixies’in sisinden geçip bize ulaşan bu uyarlama, insanın kibriyle gezegenin sınırları arasındaki gerilimi taşıyor. ‘Maymun arşa uzandı’ diyor; yükselmenin bedelini, denizin dibine bırakılan plastiklerin ağırlığıyla tartıyor.

Şimdi merdiven boşluğunda yankı: ‘Merdivenin tepesinde’. Radiohead’in soğuk metal basamaklarından tanıdık bir ürperti yükseliyor; güç, yükselirken insanı küçültebiliyor. ‘Merdivenin tepesinde’ adıyla, dosyaların arasına sıkışmış vicdanları ve kulaklara fısıldanan vaatleri tek tek saydırıyor.

Biraz egzotik parıltıya alaycı bir selam: ‘Bayan bayana bay bay!’ Gözün ötekine taktığı süslü perdeyi, turistik broşürlerin pırıltısını, sahnede paketlenmiş kimlikleri didikliyor. ‘Bayan bayana bay bay!’ diyerek egzotisizmin vitrinine utanmaz bir kırmızı kalem çekiyor.

Ve finalde, sansürün tıkadığı boğazlardan bir çığlık: ‘Ben TELE2, geliyorum!’ Frekansın üstüne çekilmiş şeritleri yırtar gibi; ‘Ben TELE2, geliyorum!’ diye bağırıyor bu parça, erişimin ve ifadenin hakkını savunuyor. Dalga boyları kamusal alandır, hatırlatıyor; çektiğin kadar varsın.

Ben Perde Cümledar, ‘Nümerik Esintiler’in kırkdokuzuncu bölümünde birlikte yürüdük. Kayıtlar susar, yankı kalır; kulaklığınızı çıkarınca da düşünceleriniz konuşsun. Bir sonraki frekansta görüşmek üzere, aklınızı açık, sesinizi diri tutun; hoşça kalın.