İnanç nedir? Dini benimsemek, tanrının varlığına inanmak, tanrının belirli bir gücüne inanmak, tanrının mutlak gücüne inanmak… Devletin yetkisini kabul etmek, devletin belirli bir gücüne inanmak, devletin mutlak gücüne inanmak… “Hukukun üstünlüğüne” inanmak, “hukukun” yetkisini kabul etmek… Birinin sözüne güvenmek, duyduğun bir olayın gerçekliğine inanmak, bir olayın belirli bir anlatım biçimini benimsemek, o şekliyle inanmak…
Tag Archives: Eleştiri=Özeleştiri
Pratik ve politik ideoloji
Toplum yaşamının parçalanması, toplumdaki kişilerin yaşamlarının tek tek parçalanmasının doğal sebebi ve doğal sonucudur. Toplumsal-kişisel parçalanma, insan etkinliklerinde iş-eğlence gibi birbirini dışlayan ikilikler-bölünüşler biçiminde görünür. Bir gencin yaşamına bu bölünüşler, toplulukların yaşam alanlarını biçimlendiren kural ve gelenekler aracılığıyla girer. Olgunlaşan kişi, farklı topluluklarda karşılaştığı bölünüşleri kendine göre yorumlayarak kendi bölünmüş yaşamını inşa eder.
Değer yargıları, yaşam alanları, katılım
Değer yargıları, ruhun aktığı yatağı oluşturur. Değer yargıları duygularla desteklenir, düşüncelerle korunur. Topluluk ruhu, birçok ruhun ortak değer yargıları içinde beraberce akmasıdır. Bir topluluk ruhu, kendi değer yargılarının (manevi temel) yanısıra kendine ait bir yaşam alanı (maddi temel) oluşturur. Topluluk ruhunun devamlılılğı, iki temelin devamlılığına ve bu topluluğa katılan kişisel ruhların bu temellerle uyumlu ve bu temelleri destekleyen varlıklarına bağlıdır.
Devrimi hazırlamak
Devrimi başlatan kıvılcım. Devrimin yayılabileceği ilişki biçimleri. Devrimi taşıyabilecek insanlar, topluluklar. Böyle devasa bir kararı alıp uygulama gücü ve isteği, bunun için gereken tutum, tavır, kişilik. Bu kişiliği olgunlaştırabilmek, alınan darbeler, düşülen çıkmazlar, geri dönüşler, vazgeçişler. Kararlılık. Kararlı olabilme yeteneği ve isteği, bu imkanı bilmek ve sahip çıkmak. Korkulara gömülmemek, korkuyu gördüğü yerde tanımak, korkunun üstüne çıkabilmek.
Esneklik, yaşam, sosyalizm
Sosyalizm, patronsuz esnek çalışmadır. Esnek çalışma, üretimin toplumsallaşmasının fordist üretimden sonraki adımıdır. Çalışma koşullarının kuralsızlaştırılması, aynı zamanda burjuva hukukun geçerlilik alanlarının daralması, tek tek patronların varlıklarını ve kazançlarını sürdürmesi için patronların bütünleşmiş bir sınıf olarak yavaş yavaş üretimin iplerini elinden kaçırmasıdır.
Uzak ve yakın nesneler üzerine
Nitelikler, nesnelerin hafızamızda birbirine karışarak aldıkları biçimdir. Bu biçim, sürekli bir gelişim içindedir, yaşamımıza girip çıkan nesneler ve onlarla kurduğumuz farklı türden ilişkilerden etkilenerek zaman zaman dönüşümler geçirir. İlişkide bulunduğumuz nesnelere yönelmemizi ve uzaklaşmamızı yöneten de, esas olarak onların nesnel varlıkları değil, bizim öznelliğimizde, hafızamızda aldıkları bu biçim olan nitelikler bütünü ve onun kendi içindeki gelişim çizgisidir.
Devlet
Sistem (sermaye, neoliberalizm, vb.) bir özne olarak varolmaz, bir tek ana özne olarak kavranamaz. Kocaman bir nesnellik, dokunulmaz bir “realite”, aşılmaz sınırlar olarak yaşantımızı biçimlendirir. Onun amaçlarını tespit edip, karşımıza alıp konuşamaz, tartışamayız. Onu ancak belirli unsurları aracılığıyla kavrayabiliriz. Kendimiz de onun bir unsuru olduğumuz ve bu durumun farkına vardığımız ölçüde sistemin nesnel gerçekliğinin dayanması gereken başlıca yanılsamalarımızı tespit edip buna göre bir mücadele geliştirebiliriz.
