Tag Archives: Postmortem

(Önceki yazı: Arka raflar)

Işık Barış Fidaner

Belki de yaşamımıza dışarıdan girdikleri için, bilgisayar oyunlarını oldukları gibi benimseriz: C64 veya Amiga gibisi olmamıştır veya CStrike hastası ya Diablo’nun hayranıyızdır. Bu yüzden pikselli ve jetonlu eski günleri yad eder, Quake 5 yapmak gibi imkansız hayaller kurarız.

Okumaya devam et →

(Önceki yazı: Networking)

Işık Barış Fidaner

Oyunlar filmleri örnek aldıkça, endüstrinin kültürel yapısı sinema filmlerindeki ayrışmaları tekrarlamış. Bir yanda “sıkı” oyuncuların ilgisi ile büyüyen blockbusterlar, öte yanda özgün ve farklı oyunlar görmek isteyenlerin sahip çıktığı bağımsız oyun geliştiricileri… Fakat oyunlar gerçekte film olmadığı ve sürükleyici olmak için öykü ve karakterlere ihtiyaç duymadığı için (Tetris!) bu aslında yanıltıcı bir tablo.

Okumaya devam et →

Işık Barış Fidaner

Oyun yapım süreci birçok iş rolü içeriyor: Oyun tasarımı, görsel tasarım, programlama, müzik, ses efektleri, mekan tasarımı, görsel sanat, karakter modelleme, canlandırma, oyun testleri, bölüm ve bulmaca tasarımı… Bu roller farklı şekillerde birbirleriyle kesişiyor ve tanımlar birbirine karışıyor. Dolayısıyla şirketler eleman ihtiyaçlarını karşılamak için kişisel ilişkilere yöneliyorlar.

Okumaya devam et →

Işık Barış Fidaner

Cuma sabahı ATOM‘daydık. Üç konuşma yurtdışından görüntü kaydı olarak gelmişti. IGDA‘dan Susan Gold’un sunuşu, Kyle Gabler’ın açılış için hazırladığı film ve Don Daglow’un Türkiye için özel olarak hazırladığı konuşma filmi… Onlar anlattı, biz televizyon gibi izledik. Don Daglow, Türkiye tarihini araştırarak geliştirdiği “Byzantine: The Betrayal” oyunundan dolayı Türkiye’ye özel bir önem veriyordu. Yine de salondaki sesi ve perdedeki görüntüsü başka bir dünyadan geliyor gibiydi.

Okumaya devam et →