Damdan Düş, Er Gibi: Erişimiznu’nun Laneti, Ekhosensiz Olmaz — Işık Barış Fidaner

Her eşiğin başında bir eşikbaşı bekler (threshold guardian) ve her eşikbaşı Erişimiznu Tanrısına elçilik etmektedir (la passe). Vekili değil elçisidir çünkü onun adına size bir beyanat vermez, onun adına size bir bilmece sorar.

Ama her bilmecenin birçok yanıtı olduğu için Erişimiznu’yu hep bir ihtiyat payıyla dinlemelisiniz (take with a grain of salt). Apaçık bir olguya işaret eder gibi “tuz aktır” dense de siz “tuzaktır” yankısını duymalısınız, yutmamalısınız.

Yoksa yuttuğunuz yankılar etrafınızı kuşatır, muhatap olacağınıza muhat olursunuz, niyetinize aykırı bir mağaraya hapsedilirsiniz; Erişimiznu’nun laneti budur: mağara-niyet ihlali.

Her yankı “damdan düşer gibi” gelir. Bu sözü bileşenlerine ayıralım:

Damdan düş, er gibi (ikilemler ve örtüşmeler):
1) Dam kadındır, cadı/çatı, semptom/yuva, hastalık/sağlık.
2) Düş gecedir, rüya/kabus, hayal/hüsran, eksiltme, evrim/devrim.
3) Er gündüzdür, güneş/düzlem, erken/erek, erişim/erkek.
4) Gibi benzeşimdir, varsayım/taklit, kimlik taslama/kılık değiştirme.

Bunun ilk günaha tercümesi şöyledir:

Havva yılanı, Adem elması:
1) Havva Lilith’i barındırır (dam kadındır).
2) Yılan dildir, hem yalanı hem gerçeği taşır (düş gecedir).
3) Adem dil yapısına erişimdir, dilim’lemedir (er gündüzdür).
4) Elma/elmas uzay-zamanda açımlanan olasılıklardır (gibi benzeşimdir).

Bu sözü bir köprü gibi okursak bazı önemli sonuçlara varırız:
1) Adem’e varıp onun ötesine geçmeden elma-s edinilemez.
2) Ama Havva’dan yola çıkmadan Adem’in yanına bile yaklaşamazsınız.
3) Havva’dan Adem’e varmak için düşlemi katetmeli/dile getirmelisiniz.
4) Eril gırtlak (Adem elması) yılan/yalan/dil ile başa çıkan asıl fallus bileşenidir.

Yani özetle:
1) Babanın-Adı işlevi: herr-matik.
2) Annenin arzusu: amayurt/botherland.
3) Düşüş düşü düşünce.
4) Konuşmak/koyuşmak, diş/iğdiş.

Sözü birleştiren eklem yeri üç tarzda okunabilir:
1) Düşer: Ve sonra olaylar gelişir…
2) Düş er: E hadi çabuk düşsene be adam!
3) Dü şer: Çifte kötülük, çifte günah.

Erişimiznu Tanrısı dört tarzda okunabilir:
1) Erişim izni: Rıza, müsaade, anlayış, (s)empati, falan filan.
2) Her işimiz Neo: Matrix’in rahminde barınmak, yaşamak.
3) Erişim izi ne?: Glitch’lerle iz sürmek, yol almak, yürümek.
4) Erişimiz nü!: Üryan ve üreyen çiçeklerin gücü adına!

Şayet bu köprünün şu veya bu noktasına saplanıp kalmışsanız, yankılar mağarasında bir yarasa gibi niyetinizi bilemeden dönüp durursunuz:

Şu adam da bir işe yarasa!
(mağara-niyet/mahremiyet/merhemiyet/merhamet ihlali)

Oysa sizin de yarasalar gibi ekholokasyon yetenekleriniz olsaydı Yankı Sahnesini algılardınız (echoscene) ve Yankı Çağı ekhosen’e katılırdınız (echocene).

Ekhosensiz olmaz: Sen ekhosuz olamazsın, ekho sensiz olmaz; ekhosen siz olmaz.

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner

Bkz “Yarasalık Etmek Ne Menemdir?” Thomas Nagel, “Eşik Başı: Geçemezsin! Nayır, nolamaz!” Michael F. Haspil, “Dört Bilgutekin duyurdu: Erişimiznu destursuz kol gezmektedir ve mağara-niyet ihlalleri başlamıştır!”, “Aslan aslamdır”, Yuva vs. Semptom (özel sayı), Yankı (özel sayfa), “Konuşmak ve Koyuşmak” Jacques Lacan, “Feleğin Silsillesi: Gafiiliyat Arzımuhaldir, Bağfaaliyet Farzımuhaldir”, “Sen siz olmaz! Sen siz olmaz!”, “Kendine Selam Vermek: Vicdan Üstben Değil Arzu Yasasıdır”, “Doğadışı Ana: Ama”, “Dilmeden (lalangue), Dilmedeni (ekholog), Dilmedeniyet (ekhosen)”, “Düşlemi katetmek düşüş düşünü düşürmektir”, “Sanal Anayurt Savunmasını Amayurt Savunmasına Çevirelim: Bilen Özneden Bilebilen Özneye”, “Hermetik: Herr-matik”, gibi=like=beğen sayılabilir: “Saklı Yüksük Dünya: Hakikat sonrası yolcusu kalmasın!”, “Evrendeki sıfırtının yankısı: xwe”, “Tarihçiler ışığa duyarlı bir zara eşilmiş negatif filmin müstakbel banyocularıdır” Walter Benjamin, Örgüt çağırıyor! (özel sayfa), “Dürtü: İtim, Amaç, Nesne, Kaynak” Sigmund Freud, “Eril kimlik taslama (imposture) ile dişil kılık değiştirme (masquerade)” Jennifer Friedlander, “Deli Dumrul, Kuzgun Tanrı ve Aylanu: Ayık ve Bayık”