Uç — Sylvia Plath

Kalmadı kadında kusur.
Onun ölü

Bedeni başarılı bir gülücük takınmış,
Yunanca bir lüzum zannıymış

İhramının kırışıklıklarında akışan,
Onun çıplak

Ayakları adeta diyor ki:
Buraya kadarmış, bitti.

Sarılmış her ölü çocuk, beyaz bir yılan,
Her birine bir küçük

Süt şişesi, boş artık.
O da katlayıvermiş

Onları taçyaprak gibi vücuduna döndürüp
Gül kapanmış, bahçe

Kaskatı kesilip kokular kanadığı için
Tatlı, derin boğazlarından gece çiçeğinin.

Ay ne diye canını sıkacakmış!
Kemik başlığından bakakalmış.

Şaşırtmaz onu bu gibi şeyler.
Çatırdatır karalarını, sürükler.

(Edge)

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

>>> Robot şarkı 🤖🌈 <<<

Depresyonist sanat akımından Sylvia Plath’ın son şiiri.

Bkz “Kim’in Karavanı” Courtney Barnett

dip resif

ne zaman bir günbatımı görsem… depreşiyon!

depresyondayım
depreşiyon dayêm