Hamlet: Olmak mı olmamak mı? Mesele budur işte — William Shakespeare

Hamlet:
Olmak mı olmamak mı? Mesele budur işte:
Aklın ızdırap çekmesi mi daha asilce
Gaddar kara bahtın kamçıları altında,
Belalar ummanına savaş açmak mı yoksa,
Karşı çıkıp bitirmek mi? Ölmek, uyumak…
Yok artık, yok, uykuyla bitirmiş gibi olmak
Kalp ağrısını ve betin benzin devraldığı
Binlerce tabii afeti! Bu neticeye varmak için
Neler vermez ki bir insan? Ölmek, uyumak…
Uyumak, rüya göresin diye: Ama sorun şu ki,
O ölüm uykusunda sizi bulacak rüyalar öyle ki
O fani bedenleri silkeleyip attığınız vakit
Duraksatmalı sizleri. İşte o an anlarsınız
Fazla uzun yaşamanın berbat bir şey olduğunu:
Zira kim dayanabilir istihzamane kırbacına,
Zalimin haksızlığına, mağrurun küstahlığına,
Aşağılanan aşığın sancısına, yargının uzamasına,
Memurun yüzsüzlüğüne, ve değer bilmezlerin
Sabırlı liyakatleriyle taktıkları çelmelerin
Ardından çuvaldızı batırıp sükun bulmalarına?
Bitkinlikle homurdanıp terler miydi onlar
Ölmenin akabinden ürküyor olmasalardı?
Keşfedilmemiş ülke, geri gelmez gezginler,
Anlaşılmazlığa gark olur onu gören iradeler,
Biz de razı geliriz kendi dertlerimize,
Bilinmez sıkıntılara yelken açmaktansa.
İşte vicdan böyle korkaklaştırır hepimizi,
Kararlı olmanın yerel rengi işte böylece
Hastalanır efkarın soluk nazarı düşünce,
Ve çok yüksek ve güdülenmiş eylemlerimiz,
Ve akışımız bu bakış altında yoldan şaşar,
Eylemler isimsiz kalır… Sakin ol canım
Ofelyam benim!.. Ah perim, dualarınızda
Anımsansın günahlarımın hepsi.