

Arşimet: Dünyayı oynatacaksan beni iyi dinle Aşilim…
Aşil: Haa?! Ne dedin? Çekmiyo!..
Arşimet: “Ha” denmez “efendim” denir. Bak dünyayı oynatacaksan diyorum Aşilim ama aklını değil dünyayı oynatacaksan…
Aşil: Ben Aşilim kimseye “efendim” demem! Haa! Ona göre!..
Arşimet: Aha!! Evreka!..
Arzu etkinlik-edilgenlik arasında gelgitlerle dalgalanır. Dürtü ise ettirgenliktir, hatta kendine ettirgenliktir, “kendim ettim kendim buldum” dedirten kör noktadır. O sizin Aşil topuğunuzdur, zayıf noktanızdır; ama o aynı zamanda sizin Arşimet kaldıracınızdır, yani aklınızı oynatmanızın ve dünyayı yerinden oynatmanızın yolu bir ve aynıdır. Ayrıntıda gizlenen şeytanlık bundan ibarettir.
Bkz “Sen muhteşem bir detaysın! Biberli öz-deşim oley!”, “Balık (hayvancık): Göl, Deniz, Umman”, “Fallus Toplumun Kaldıracıdır, Prekerleşme Kaldıracı İğdiş Eder ve Herkesi Ortadan Kaldırır”, “Hakim ve Hekim”






























Geri bildirim: Sapına — derleme | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Sinem Atik — özel sayfa | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Sinem Atik — özel sayfa | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Sine Mat — özel sayfa | YERSİZ ŞEYLER