Üzülen Ulus Çokomelliyetçiliği — Işık Barış Fidaner

Bu kısa yazının konusu çokomelliyetçiliğin sakıncasıdır. Önce çokomelli nedir onu tanımlayalım, sonra çokomelliyetçiliği ayırt ederek konuyu genişletelim…

Çokomelli:
1) Çokomel kağıtlarını düzleyip tatlı anılar biriktirmektir.
2) Burası çok önemli/çokomelli: bir işin püf noktasını bulmaktır.
3) Hayatı iyileştirecek veya acınızı azaltacak bir şey daha öğrenmektir.
4) Malumat fazlasını keyif fazlasına çevirmektir: surplus-information → surplus-enjoyment

Çokomelliyetçilik:
1) Kağıt sanki hiç kırışmamış gibi yapmaktır… Ya bilinçdışı kalıntılar?
2) Sanki üf noktası hiç yokmuş gibi yapmaktır… Ya çekilen sıkıntılar?
3) Bilginin çoğaldıkça güzelleştiğini sanmaktır… Ya bilmezlik, muamma?
4) En mühim malumat çok keyifsiz olabilir, en keyifli malumat da hiç mühim olmayabilir.

Üf noktası olmadan püf noktası da olmaz.

Lambaya püf deseniz de sineklere üf demekten kaçışınız yoktur.

Lamba dostunuz olmadığı gibi sinekler de düşmanınız değildir.

Ne kadar üzülen ulus da olsak en çokomelli meselemiz çokomelliyetçiliğe kapılmamaktır.

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner

üzülen ulus illiyetçiliği: illetlere illet olmak: sebeplerden yakınayım derken onlara bir kez daha sebep olmak