Moskova geceleri — Sovyet türküsü

Tek hışırtı duyulmuyor bahçede
Durmuş herşey sabaha dek gene
Bilsen nasıl sırılsıklam aşığım
Bu Moskova’nın gecelerine

Akıp durur nehir hiç durmadan
Gümüş ayışığı vurmuş semadan
Çalınıp durur şarkı duyulmadan
Süzülüverir suskun akşamlardan

Canım niye bakışlarında işkil var?
Başın eğilmiş, inmiş kara bulutlar
Söylenip durunca hiç söylenmeden
Kalbimize örülmüş bütün duygular

Bak şafak söküyor artık sonunda
Lütfen iyi davran o insanlara
Ve sakın ola ki bu anımızı unutma
Yaz gecesinde Moskova’da

(Подмосковные вечера)

Türkçesi: Işık Barış Fidaner