O bıyık gün yakındır dostlar — fıkra

(Balkona çıkan adam kadına, ellerinde kadehler)
— Siz de partiden sıkılmış olmalısınız.
— Evet gitgide otoriterleşince balkona kaçtım. Nasıl gidiyor, açılım yaptılar mı?
— Ne gezer! Hâlâ karaoke dinliyoruz tek adamdan. (sigara yakar)
— Nasıl da tipsiz…
— Öyle öyle…

(Kısa bir suskunluğun ardından)
— Oysa siz pek şıksınız!
— Çok naziksiniz, şey siz kadı kızıydınız değil mi?
— Kadının kızı demeyi tercih ediyorum ben. (gülücük saçar)
— Tanıştığımıza sevindim. (elini sıkar)

(Suskunluğun ardından)
— Zülfiyar sizden çok söz etti…
— Tam yerine rastgelmişim desenize.
— Olacak o kadar…
— Aa ne hoşmuş manzaranız!
— Şu karşıki damda saksağan var…
— Lambalar da yanar, bu saatte!
— Enteresan!

(Birden balkona fırlayan sinirli adama sorarlar)
— Ne var, ne oluyor içeride?
— Ben bilirdim yapacağımı da neyse bıyıklık bizde kalsın.
— Stand-up başlamadı mı hâlâ?
— Yok gene uzattı adam karaokeyi.
— Yetti ama! Bizim başımız kel mi?
— Ben de dört gözle bekliyorum.
— O bıyık gün yakındır dostlar.

bak kim geliyor görüyor musun?
güçlü bir kadın halinden memnun

ŞU TİP’İMİZ KAYARSA İNAN
HAYATIMIZ DA KAYAR O AN
TİP BOKSUNA KATKI YAPAN
SİLKİNECEK DALGASINDAN

dünyanın bütün kadı kızları birleşin!
kaybedecek hiçbir şeyiniz yok
kusurunuzdan başka!