Analitik Sözlü Deva Fikir Kulüpçülüğü Değildir! — Işık Barış Fidaner

Analizin yararı sözlü deva = talking cure = semptomun dilegelişini sağlamaktır.

Bir semptom ya dile gelerek çözülür ya da askıda kalarak defalarca sahnelenir.

Dile gelen semptom insanı topluma bağlatan önbastırma sahasını dönüştürür.

Yani neyin mümkün olup olmadığına dair havada uçuşan önkabulleri değiştirir.

Sahnelenen semptom ise insanları topluma ağlatan üstben sahasını geçindirir.

Yani insanı büyük Öteki nezdinde yetersizliğe mahkum eden yargıları dağıtır.

Semptom sahnelemek gerçek bir yaşantının mecazi yüklerle desteklenmesidir.

Örneğin KYK yurdunda asansörde öğrencilerin kat arasında kalması gerçektir.

Mecazi yük ise öğrencileri asansör gibi yükseltmesi gereken eğitim sisteminde

yetki tayini ve notlarla düzene sokulamayan vasıf farklarının bulanıklaşmasıdır.

Semptoma yüklenen mecazı dile getirmediğiniz sürece sahneleme devam eder.

Üstben halinde insanların tepesine tüner ve yaşanan yolsuzlukları makulleştirir.

Analitik sözlü deva semptomları dile getirerek mecaz yükünü boşaltmak içindir.

Türkiye’nin psikanaliz/psikoterapi dernekleri neden bu yorum işini yapmıyor?

Hobi sahiplerini buluşturan fikir kulüpleri tarzında örgütlendiklerinden mi?

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner