Kaybolduğum bir rüyadayım, ellerim yok, ayaklarım başka bir bedende. Bir şehrin ruhunu arıyorum, ama caddeler susmuş, diller tutulmuş.
Ey aynadaki suret, kimsin sen? Bir cevap aradım, ama yankısı yok sesimin. Dünya dönerken daireler çizer, biz yolumuzu kaybederiz.
Bir ses duydum—belki kendi içimde bir yankı, “Gerçek,” dedi, “hiç var olmadı!” Çizgiler çekildi, sınırlar silindi, ama biz hâlâ kenarlarında bekleriz, bilmeden neyi beklediğimizi.
Gözlerimle tarttım gökyüzünü, ağırdı, sanki içi boşaltılmış bir evren, yıldızlar düşmüş, karanlık bir deniz.
Kollarını açmış bir gölge bizi bir çağrı gibi sarar, ya hep ya hiç gibi, ama ortası yok, sınırı yok, kenarı yok.
Gölgeyi içtim, susuzluktu belki bu, gerçeği yutamadım ama, dilim şüpheyle dolu. Ve ne kadar kaçsak da, kader bizimle dalga geçer— bir yanımız güler, bir yanımız titrer.
Kendimizi çizdik bir haritanın kenarına, ama yönsüzüz, pusulasız. Belki de bir rüyanın kıyısında, düşüp düşmediğimizi bile bilemeden, yollar aramaktan yorgunuz.
Ey kaderin şakası, bizler bir rüyada düştüğümüzü bile fark etmeyenler, belki de düşen değil, sadece dönenleriz.
Vicdan Şaşmaz, 1974 yılında Bursa’da doğdu. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden mezun olduktan sonra, toplum ve kültür üzerine yaptığı çarpıcı çalışmalarla dikkatleri üzerine çekti. Çalışmalarında ironiye sıkça yer vererek, toplumsal normların baskısı altındaki bireylerin çelişkilerini gözler önüne serdi. “Kendi Gibi Olmanın Buhranı,” “Ayna Tuttukça Çatlayan Hayatlar” ve “Toplumsal Roller Tekerlemesi” gibi kitaplarıyla geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı. Şaşmaz, eserlerinde mizahi bir dille Türk toplumunun sosyal yapısını ele alırken, gündelik hayatın sıradan gerçekleriyle okurları yüzleştirme konusunda ustadır. Ayrıca böyle birisi aslında yoktur.
Hazırlayan: Işık Barış Fidaner & Fatoş İrem & ChatGPT 4o
Geri bildirim: Kendi Gibi Olmanın Buhranı — Vicdan Şaşmaz derlemesi | YERSİZ ŞEYLER