Bu konuda oldukça geçerli bir sebebi vardı.
Ayrıca bkz Rat Car Soup & Sinematik Bozunum: Medeniyetin Namusunu Temizleyen Boomer’ın Direksiyonda Öpülmek Ölümcül Zarureti: Perfect Days ve I’m Thinking of Ending Things
2019 yılında sıçanlara araba kullanmayı öğretmesiyle ün kazanan bir nörobilimci, bunu neden yaptığını, bundan ne öğrendiğimizi ve bu bulguların insanlarla nasıl ilişkilendirilebileceğini açıkladı.
2019’da bir çalışma, oldukça bariz sebeplerden dolayı viral hale geldi. Bu çalışma, sıçanlara küçük sıçan arabalarını bir laboratuvarda sürmeyi öğretmeyi içeriyordu; sıçanlar, yiyeceğe doğru yönelip arabayı başarıyla sürdüklerinde ödüllendiriliyorlardı.
İnsan sürüş eğitmenleri, lütfen bu ödül sistemini not alın.
Her ne kadar “yapabildiğimiz için” geçerli bir açıklama olabilse de, ekibin amacı, kemirgenlerde öğrenme davranışını incelemekti.
“Her ne kadar sıçanlar için yapılan arabalar, onların vahşi doğada karşılaşacağı şeylere benzemese de, araba sürmenin, kemirgenlerin yeni beceriler edinme şeklini incelemek için ilginç bir yol olduğunu düşündük,” dedi University of Richmond’da Davranışsal Nörobilim Profesörü olan Dr. Kelly Lambert, The Conversation’da yayımlanan bir yazısında.
Çalışmaya 11 sıçan katıldı; bunlardan altısı standart laboratuvar kafeslerine yerleştirildi, beşi ise doğal ortamlarını modelleyen, çeşitli oyuncaklarla zenginleştirilmiş bir çevrede tutuldu.
“Kompleks bir ortamda barındırılan hayvanların sürüş görevinde daha verimli öğrenim göstermeleri, beynin deneyimlerimize göre şekillenen plastik bir organ olduğunu doğruluyor,” diye açıkladı Lambert, 2019’da IFLScience’a. Sadece sürüş testlerinde daha iyi performans göstermekle kalmadılar; kompleks ortamda tutulan sıçanlar, yiyecek ödülü kaldırıldıktan sonra da araca ilgi göstermeye devam etti.
“Öğrencilerime, her gün beyinleriyle yaptıklarından sorumlu olduklarını söylüyorum – daha zorlu ve zenginleştirilmiş yaşam tarzları, daha karmaşık nöral ağlara yol açar.”
Bu deneyden elde edilen bilgiler insanlara açık bir fayda sağlarken, sıçanların da kendi paylarına kazançları vardı.
“Beklenmedik bir şekilde, sıçanların sürüş eğitimine karşı yoğun bir motivasyonları olduğunu, çoğu zaman arabaya atlayarak ve ‘kol motorunu’ çalıştırarak arabanın yola çıkmasını beklediklerini gördük,” diye yazdı Lambert, The Conversation’da.
Lambert, The Conversation’da yayımlanan en son yazısında, 2020’de COVID-19 pandemisinin zirvesindeyken laboratuvarda ilginç bir davranış fark ettiğini anlattı.
“Laboratuvara girdiğimde olağan dışı bir şey fark ettim: Sürüş eğitimi almış üç sıçan kafesin kenarına koştular, köpeğimin yürüyüşe çıkmak isteyip istemediğini sorduğumda yaptığı gibi zıplamaya başladılar,” diye yazdı.
“Sıçanlar hep mi böyle yapıyordu da ben mi fark etmedim? Sadece bir Froot Loop (bir tür mısır gevreği) için mi heyecanlanıyorlardı, yoksa sürüşün kendisini mi bekliyorlardı? Her ne olursa olsun, pozitif bir şey hissediyor gibiydiler – belki heyecan ve beklenti.”
Bu gözlemin ardından ekip, pozitif olayların beklentisinin nasıl nöral fonksiyonları şekillendirebileceğini incelemek için odak değiştirdi; sıçanlara yiyecek gibi ödülleri ve “sıçan parkı” oyun alanlarına girişlerini bekletmeye başladılar. Bu çalışmalardan elde edilen ilk sonuçlar, sıçanların ödüllerini beklemeye alındıklarında daha “iyimser” bir tavır geliştirdiklerini, problem çözme ve bilişsel görevlerde daha iyi performans sergilediklerini ortaya koydu.
“Ön sonuçlar, ödüllerini beklemeye alınan sıçanların, kemirgen iyimserliğini ölçmek için tasarlanmış bir testte kötümser bir bilişsel tarzdan iyimser bir yaklaşıma doğru kayma belirtileri gösterdiğini ve bilişsel görevlerde daha iyi performans sergileyip problem çözme stratejilerinde daha cesur olduklarını öne sürüyor.” Bu, biraz daha az keyifli diğer bazı çalışmalarla da uyumlu.
“Laboratuvar sıçanlarıyla yapılan önceki çalışmalar, sıçanların kokain – dopamin aktivasyonunu artıran bir uyarıcı – almak için bir barı bastıklarında, henüz dozu almadan önce dopamin artışı yaşadıklarını gösteriyor,” diye yazdı Lambert.
Sonuç olarak, sıçanlara araba kullanmayı öğretmek oldukça iyi bir fikirdi, hem sıçan şoförler hem de onları inceleyen insanlar için.
Çalışma, Behavioural Brain Research dergisinde yayımlandı.
Geri bildirim: Eviri — özel sayfa | YERSİZ ŞEYLER