Beşeriyet Marşı ⌁ Antigone

Ne çok tuhaf varlık var dünyada,
Ama insandan garibi yok doğrusu.
O ki fırtınalı bir güney rüzgarıyla,
Köpük köpük dalgalı denizleri aşar,
Ve gri suların ötesine yol alır.

Tanrılara denk toprağa hükmeder,
Hiç eskimeyen, yorgunluk bilmeyen,
Her yıl döner o pulluklarla,
Atlar koşulur, çark döner.

Kanatlı kuşları kafeslere tıkar,
Vahşi hayvanları boyunduruk altına alır,
Ve denizlerin derinliklerinden çıkarır,
Ağlarla çevirdiği, zekice düşündüğü ganimetleri.

Dağların zirvesinde gezinir,
Yabanı ehlileştirir, koca boğayı eyerler,
Ve yeleleri dalgalanan atı boyundurur,
Güçle ezer doğanın baş eğmez kuvvetini.

Diller öğrenir, şehirler kurar,
Yasalara boyun eğer, fırtınaları savuşturur,
Ve kışın donduran ayazından,
Şimşeklerin ölümcül oklarından kaçar.

Ama geleceğe kapalıdır, bilinmezi bilemez,
Bir tek Hades’in yolundan dönemez.
Hastalıkların acımasız pençesinden de,
Kurtuluş çarelerini arar durur.

Zekası ile her şeyi baştan yaratır,
Bir an kötülüğe sürükler onu aklı,
Bir başka zaman yüceliğe taşır.
Adaleti korursa, tanrıların kanunlarına bağlı kalırsa,
O vakit yüksek bir yurttaş olur.

Ama kötülüğü hoş görürse, kanunları çiğnerse,
Ne benimle bir sofrada otursun,
Ne de benimle aynı fikirde olsun.
Bu toprakta hain bir cesaretle yürüyene,
Birlikte yol olmasın, dostluk doğmasın.

Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık,
Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa
Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu?
Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında
Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan.

>>> Robot şarkı 🤖🌈 <<<

İstem: ekteki şiiri akıcı ve kafiyeli türkçeye çevir, değişik kelimeler kullan, değişik tabirler kullan. “Beşeriyet Marşı”

πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει.
τοῦτο καὶ πολιοῦ πέραν πόντου χειμερίῳ νότῳ
χωρεῖ, περιβρυχίοισιν
περῶν ὑπ᾽ οἴδμασιν.
θεῶν τε τὰν ὑπερτάταν, Γᾶν
ἄφθιτον, ἀκαμάταν, ἀποτρύεται
ἰλλομένων ἀρότρων ἔτος εἰς ἔτος
ἱππείῳ γένει πολεύων.

κουφονόων τε φῦλον ὀρνίθων ἀμφιβαλὼν ἄγει
καὶ θηρῶν ἀγρίων ἔθνη πόντου τ᾽ εἰναλίαν φύσιν
σπείραισι δικτυοκλώστοις,
περιφραδὴς ἀνήρ:
κρατεῖ δὲ μηχαναῖς ἀγραύλου
θηρὸς ὀρεσσιβάτα, λασιαύχενά θ᾽
ἵππον ὀχμάζεται ἀμφὶ λόφον ζυγῶν
οὔρειόν τ᾽ ἀκμῆτα ταῦρον.

καὶ φθέγμα καὶ ἀνεμόεν φρόνημα καὶ ἀστυνόμους
ὀργὰς ἐδιδάξατο καὶ δυσαύλων
πάγων ὑπαίθρεια καὶ δύσομβρα φεύγειν βέλη
παντοπόρος: ἄπορος ἐπ᾽ οὐδὲν ἔρχεται
τὸ μέλλον: Ἅιδα μόνον φεῦξιν οὐκ ἐπάξεται:
νόσων δ᾽ ἀμηχάνων φυγὰς ξυμπέφρασται.

σοφόν τι τὸ μηχανόεν τέχνας ὑπὲρ ἐλπίδ᾽ ἔχων
τοτὲ μὲν κακόν, ἄλλοτ᾽ ἐπ᾽ ἐσθλὸν ἕρπει,
νόμους γεραίρων χθονὸς θεῶν τ᾽ ἔνορκον δίκαν,
ὑψίπολις: ἄπολις ὅτῳ τὸ μὴ καλὸν
ξύνεστι τόλμας χάριν. μήτ᾽ ἐμοὶ παρέστιος
γένοιτο μήτ᾽ ἴσον φρονῶν ὃς τάδ᾽ ἔρδει.

ἐς δαιμόνιον τέρας ἀμφινοῶ
τόδε: πῶς εἰδὼς ἀντιλογήσω
τήνδ᾽ οὐκ εἶναι παῖδ᾽ Ἀντιγόνην.
ὦ δύστηνος
καὶ δυστήνου πατρὸς Οἰδιπόδα,
τί ποτ᾽; οὐ δή που σέ γ᾽ ἀπιστοῦσαν
τοῖς βασιλείοισιν ἄγουσι νόμοις
καὶ ἐν ἀφροσύνῃ καθελόντες;

(kaynak)