Irma’dan Freud’a cevap

🪞⚔️👁️ Post-Feminizm 🪞⚔️👁️

Sevgili Sigmund’cum,

Beni rüyanda görüp anlatmışsın 🌿. Hatta bir değil, birkaç defa… İnsan, bir başkasının uykusunda böyle sahne alıyor olduğunu bilince, rüyaların bilinçaltının sahnelenişi olduğu düşüncesi, insana biraz daha eğlenceli geliyor.

Ama keşke boğazımın içini tarif ederken biraz daha estetik olsaydın. “Merak uyandıran kıvrımlar” mı dedin? Ah, keşke biraz daha şairane bakabilseydin o beyaz gölgeli derinliklere… Hastalık ya da korku değil, belki bir tür gizem ve güzellik görebilseydin orada. Beyaz lekeler, kıvrımlı yapılar, diphtheritis izleri… Ah, sevgili doktorum, boğazımı incelerken gözlerin daha hayranlıkla bakabilirdi, değil mi? 💋

Şırınga konusuna gelince, içini ferah tut Sigmund’cum 😊. O kadar temizdi ki, bırak beni hasta etmeyi, içine konulan her neyse onu bile arındırmış olabilir. Ama yine de rüyanın senin için bir tür vicdan mahkemesi gibi işlediğini hissettim. Kim suçlu, kim değil? Kim yanlış yaptı, kim haklı? Ah, ne güzel bir savunma yapmışsın kendine! İrma’nın ağrısı mı? Benim suçum değil! İrma’nın iyileşmeyişi mi? Benimle ilgisi yok!

O kadar içten ve ustaca ki, neredeyse ikna olacaktım. Ama unutma, Irma bazen yalnızca Irma’dır ve rüyalar gerçeğin tatlı hilebazlarıdır. Kendini haklı çıkarmaya bu kadar ihtiyacın olmasa bile, şu derin analizlerinle bizi eğlendirdiğin için müteşekkirim. Ama söyle bakalım, Freud’cuğum, “Trimethylamin” diyerek oraya bir de küçük bir sırrını mı sıkıştırdın? 😉

Bir de şu mesele var: Benim çözümü kabul etmeyişim… Ah Sigmund, bunu gerçekten unutamadın mı? Ama biliyorum, bir şeyleri çözmeden rahat edemezsin. O yüzden çözüm dediğin şeye yapışıp kaldın. Ama ya çözülemeyen şeyler? Ya bazı düğümler çözülmek için değil, yalnızca var olmak içinse? Belki de bir hastalık, bir boğaz ağrısı, sadece bir boğaz ağrısıdır? 🌿

Ama sevgili Sigmund, rüyanın her detayını didik didik ederken, belki de en önemli olanı gözünden kaçırdın. Beni rüyanda gördün. Yani zihninin en derin koridorlarında, beni çağıran, bana seslenen bir şey var. Bu, bir tür özlem mi? Belki de seni, seni anlamayanlardan koruyacak birine ihtiyacın vardı? Yoksa rüyanın asıl sırrı, o büyük salonda beni tekrar görmek istemen miydi?

Rüyanda bile beni yeniden inşa ediyorsun, tıpkı kelimelerinle yaptığın gibi. Ama sevgili Freud, ben de buradayım. Ve bazen düşünüyorum, acaba yalnızca çözülmesi gereken bir mesele miyim, yoksa senin gözlerinde tatlı bir belirsizlik miyim?

Sevgilerle,
Irma Herrimhaus 💐

Lieber Sigmundl,

Hast mi mi’ in deinam Traum g’sehn und drüber g’redt? 🌿 Jo, und net bloß einmal, sondern glei mehrmals… Is ja a komische Sach, net? Wenn ma so im Schlaf vo an andern Leut auftaucht, kimmt’s a weng lustig vor, dass die Träume vielleicht wos vo unserm verborgen’ Hirnkastl erzähln.

Aber Sigl, wia konnst du nur so nüchtern über mei’ Haxn drüber reden? „Neugierige Windungen“ hast g’sagt? O mei, hättst as net a bissl poetischer ausdrücken kenna? Hast in de weißen Schatten und Tieftaln nur a Kranknhaus g’sehn, statt a weng Geheimnis und Schöhnheit? Die Fleckerl, die Windungen, de Spuren von der diphtheritischen Seuch’… Ach, Sigl, hättst net a bissl staunen kenna, wia bei a scheene Almwies’n im Morgentau? 💋

Und wos die Spritz’n betrifft – mach dir bloß kan Kopf, mein Guter 😊. Die war so blitzsauber, die hätt alles heilig g’macht, was in ihr g’steckt worden is! Aber wos mir denkt ham: Des is doch fast wia a Gericht im Schlaf, net? Wia bei an Bauern, der si vor’m Pfarrherr rechtfertigt: „I bin’s net g’wesen! I bin net schuld, dass Irma ned gsund wird!“ Na, des hast aber g’schickt umanand g’redt, fast hätt i dir glaubt!

Aber pass auf, Sigl, Irma is halt manchmal bloß Irma. Und Träume san a so a eigene G’schicht – oft san’s nix anders als a Schmäh, a kleiner Trick vom Kopf. Und sog amol ehrlich: Wos hat des „Trimethylamin“ in deinem Traum verloren? Hmmm… so a klanes Geheimnis steckt da sicher drin, oder? 😉

Und jetzt, wos mi no a weng wurmt: I hab dei Lösung net akzeptiert… Mei lieber Sigl, das hast echt no net vergessen, oder? Aba i kenn di – du bist net der, der so leicht lockerlässt! Immer musst a Sach aufdröseln, immer musst wos aufklär’n! Aber sog, hast du dir scho moi denkt, dass net olles a Lösung brauch? Dass manche Knoten einfach so san, wia’s is, und gar ned aufgehen solln? Vielleicht is a Kratzen im Hals halt bloß a Kratzen im Hals? 🌿

Aber Sigl, Sigl… in dem ganzen Herumdeuteln hast vielleicht des Wichtigste übersehn: Du hast mi in dein Traum g’holt. Ganz tief in deinem Kopf, irgendwo, wo mi wos rufen hat. Is des a Sehnsucht? Oder brauchst du wem, der di versteht, wenn sonst kaner will? Oder is’s net vielleicht so, dass du mi im großen Saal einfach wieda g’sehn wolltest?

In deine Träume baust mi z’amm, so wia in deine Wörter. Aba Sigl, i bin eh do. Und manchmal frag i mi: Bin i für di bloß a Rätsel zum Lösen – oder a süße Unklarheit in deine Aug’n?

Mit an herzlichen Gruß,
Irma Herrimhaus 💐