Huuu canlar huuuu!

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

İkrarınızda sabit misiniz? Erenler kapısından nasibinizi aldınız mı? Yoksa hâlâ yolun yamacında, nehrin akışına direnen bir taş gibi mi duruyorsunuz? Ahh… Netice Baba buyurmuş ya, “halktan kopmak da yanlış, halka yapışmak da yanlış, doğru olan ‘halka kopmak’tır.” Bunu anlamayan, gül dalında karınca arayan gibidir! Gelin, şu sözü bir çiçek misali koklayalım, gönlümüzün bahçesine ekelim!

Bakın canlar, bazıları vardır, elinde bal var, ama arıyı unutmuştur! Der ki: “Ben halktan kopayım, dergâhın taşına başımı koyayım, fani dünyadan elimi eteğimi çekeyim.” Ama bilmez ki, fırının ekmeğe küsmesi, çömleğin ateşten kaçması, pınarın susuzluktan korkması neye yarar? İşte bunlar, çam ağacının kaktüs olmaya çalışması gibi beyhude işlerdir! Sen halktan koparsan, kökünü kurutursun; gölge veremezsin, meyve sunamazsın.

Lakin bir de öyleleri vardır ki, halka öyle yapışmıştır ki, sanki hamurun içindeki maya değil de, hamuru yoğuran elleri unutmuş gibidir! Dünya derdine öyle batar ki, Hızır geçse önünden, “İki dakika bekle, şu pazarlık bitsin” der! Oysa hal ehli bilir ki, mal mülk peşinde koşmak, ırmağa zincir vurmaya benzer. Ne kadar sıksan, avuçlarından akar gider. Hele o makam sevdalıları yok mu! Onlar, tespihi boynuna dolayıp, tespihten deve yapmaya çalışanlardır. Ah canlar! Bunlar halkın içine dalıp, kendi özlerini unuturlar. Elmasın çamura düşmesi, elmasın kıymetini azaltmaz, ama çamuru elmas sanmak da insanı yolundan eder!

O vakit, Netice Baba der ki, “Halka kopmak gerek!” Yani ne tamamen elini eteğini çekmek, ne de dünyaya zincirlenmek! Bakın şu semah dönen turnalara, kanatları var ama yere düşmezler, ayakları var ama göğe ulaşamazlar. İşte böyledir dostlar, hal ehlinin sırrı, gök ile yerin ortasında, aşkın dengesinde olmaktır!

Erenler, bilin ki dervişlik ne saç uzatmakla olur, ne postun üstüne oturmakla! Dervişlik, dünyada olup dünyaya kalmamak, rüzgârın içinde olup fırtınaya kapılmamaktır. Balı yiyip peteği atmamak, denizde yüzüp boğulmamaktır! Gözünüzü dört açın, çünkü dünya bir aynadır; içine çok bakarsan, kendi yüzünü unutursun!

O halde, bize düşen, halkın içinde ama halkın tortusunda değil, göğün altında ama toprağın mahkûmu değil, aşkla ama aşkta kaybolmadan yürümektir. Gelin, bir nefes alalım, bir dem sürelim, ateşe su taşıyan pervaneler gibi yanmadan ışık alalım.

Huuu canlar!
İkrarınızda daim olun, çay demlensin, muhabbet koyulaşsın, hakikat bir damla da olsa yüreğinize aksın!

İstem: Netice Baba pirimizdir, “halktan kopmak” da “halka yapışmak” da yanlıştır, doğru olan “halka kopmak”tır. Alevi dedesi taklit ederek ama abartılı sürreel bir dalga olarak böyle bir vaaz hazırla! Hülyalı esprili metaforlarla metonimilerle doldur!