Reel-Feminizmin Son Kurbanı: İbrahim Çolak’tan Linç Edilen Genç Çocuğa

⚖️🤹‍♂️🕊️ İtidal Telkini ⚖️🤹‍♂️🕊️

(Üstben Şantajı Analizi, Hınçlı Karı Varyantları Elini Kana Buladı!, DEV-GENZ: Kuşak-içi Şiddet ve DEV-FEM Sapmasına Karşı Açık Bildiri, Linç Kültüründe Kötülüğü Tanımlamak)

Feminizm, ilk çıkışında kadınların eşitliği, adaleti ve özgürlüğü için tarihi bir çağrıydı. Kadınların susturulmuş seslerini duyurmayı, ataerkil baskıya karşı direnç göstermeyi ve toplumun her alanında eşit temsili hedefliyordu. Ancak zamanla bu ideal, sahada bambaşka bir şeye dönüştü. Tıpkı reel-sosyalizmin ütopyadan distopyaya dönüşmesi gibi, “reel-feminizm” de bir hayalin çürümüş gerçekliği haline geldi [*] [*].

Bugün geldiğimiz noktada, feminist adı taşıyan bazı çevreler, ahlaki üstünlük ve mağduriyet kartı üzerinden otorite kuruyor, düşünce yerine sadakat, hukuk yerine linç, delil yerine beyanla hareket ediyor. Yargıç, savcı ve infazcı rollerini üstlenen bu çevreler, erkekliğin kendisini suç sayan bir anlayışla hareket ediyor. Bu sapma sadece ahlaki değil; artık ölümcül.

Hatırlayalım: Bir zamanlar yazar İbrahim Çolak hakkında da benzer bir süreç işletildi. Tacizle suçlandı, kamuoyuna ifşa edildi, meslekî itibarı yerle bir edildi. Savunma hakkı yok sayıldı, soruşturma süreci medyada yürütüldü. Sonuç? İbrahim Çolak intihar etti. Feminizmin gölgesinde yürütülen bu ahlaki infaz, bir insanın hayatına mal oldu. Bugün yaşanan olay ise aynı karanlığın yeni bir yankısıdır.

Linç, Video, Ölüm: Adalet mi, Kâbus mu?

Geçtiğimiz günlerde sosyal medyada yayılan bir video, “tacizci cezalandırılıyor” başlığıyla servis edildi. Videoda bir genç, birkaç kız tarafından tokatlanıyor. “Bir daha yapacak mısın?” diye sorular yöneltiliyor, genç cevap veremiyor. Ne bir mahkeme kararı var, ne de bir açıklanmış suç unsuru. Adı, yüzü ifşa ediliyor, tokatlanma görüntüsü teşhir edilerek dolaşıma sokuluyor. Aynı akşam genç intihar ediyor.

Peki suç neydi? Bilmiyoruz. Bildirilen bir şikâyet var mı? Belirsiz. Soruşturma açılmış mı? Hayır. Suçun ne olduğu bile öğrenilemeden, bir grup “cezayı” kesmiş, görüntüsünü yayımlamış ve bir insanı hayattan silmiş. İşte reel-feminizmin ahlak kisvesiyle yürüttüğü bu yeni infaz düzeni, gerçek hayatta çok somut sonuçlar doğuruyor: Ölüm, suskunluk, çürüme.

Reel-Feminizmin Ahlaki Çöküşü

Reel-feminizmin ideolojik çekirdeği artık adalet değil; düşmanlık ve sadakat testidir. Beyan tek başına yeterlidir, sorgulamak bile “fail aklayıcılığı” sayılır. Erkek olmak potansiyel suçlu olmaktır. Bir genç kız “tacizci” derse, sorgulamadan cezalandırmak görev sayılır. Oysa ne feminist literatürde ne de herhangi bir hak ve özgürlük mücadelesinde böyle bir linç meşrudur.

Bu sistemde delil, savunma ve süreç önemsizdir. Yeter ki “kadın beyanı esastır” sloganı altında hareket edilsin. Böylece düşünmek değil inanmak gerekir, hukuk değil infaz esastır. Linç videoları sosyal sermaye haline gelir; beğeni, RT, takdir, sayfa büyütme gibi çıkarlarla örgütlü şiddet meşrulaşır. İnsanın hayatı bir trend ile “tacizci ifşa edildi” manşetiyle silinir.

DGDernekleri’nin Tepkisi: Geç Ama Doğru

Devrimci Gençlik Dernekleri, olayın ardından yaptığı açıklamada önemli ve yerinde tespitler yaptı. Sosyalist olduğunu iddia eden çevrelerin postmodern ahlaki üstünlük maskesiyle çocuk dövdüğünü, bunun hiçbir devrimci mücadeleyle bağdaşmadığını vurguladı.

Ama sormak gerekir: Neden açıklamada “feminist” kelimesinden kaçınıldı? Bu uyarılar neden linçten sonra geliyor? İbrahim Çolak intihar ettiğinde bu dil neredeydi? Reel-feminizmin infaz rejimi neden hâlâ solda itibar görüyor? DGDernekleri, “solun çürümüş yanları” diyerek doğru bir teşhis koysa da, bu yapılarla yıllardır kol kola yürüyen çevrelerin kendi katkılarını da açıkça ifade etmesi gerekir.

[Linç vidyosunda Polonya sosyalist marşından melodi araklayan uyduruk bir feminist-anarşist marş kullanılmıştır, vidyosunu ve sözlerinin çevirisini bu sayfanın altında bulabilirsiniz.]

Ahlaki Üstünlüğün Maskesi Altında Sadist Zevkler

Bu trajedinin en korkunç yanı şudur: Sözde “adalet” adına bir grup gencin, bir başka genci dövüp video çekmesinden keyif alması. Cezayı yalnızca vermiyorlar; belgeleyip yayıyorlar. Bu bir infaz değil, teşhir yoluyla sosyal prestij kazanma hırsı. Kimin ne yaptığı, neyle suçlandığı önemli değil. Önemli olan o tokatların görülmesi, o videonun yayılması, “tacizcinin cezasını verdik” imajının servise sokulması.

Bu artık ahlaki değil, patolojik bir noktadır. Bu, reel-feminizmin sapkın cinsiyetçiliğinin en açık tezahürüdür: Kadınlar tarafından yapılan şiddet meşrudur, çünkü “kurban erkekse ceza zaten haklıdır.” İdeolojinin bu hale gelişi, artık feminist değil, totaliter bir dogmanın doğuşudur.

Feminizm Gerçekten Bu muydu?

Feminizmin özgürlük ve eşitlik iddiası, yıllar içinde bir linç sistemine, sosyal sermaye aracı olan ifşalara, düşman cinsiyet yaratma pratiğine ve psikolojik savaş alanına dönüştü. İbrahim Çolak’ın ölümünden bugüne bir şey değişmedi: Faili belli olmayan iddialar, yargısız infazlar ve ölümler.

Bugün de aynı karanlıkla karşı karşıyayız. O video, sadece bir dayağı değil, reel-feminizmin ölümcül gücünü gösteriyor. O çocuk sadece tokatlanmadı; aşağılandı, damgalandı, dışlandı ve nihayetinde yalnızlaştırıldı. Ve intihar etti.

Sonuç: Ahlaki Yıkımın Siyasallaşması

Reel-feminizm artık bir hak mücadelesi değil; ahlaki üstünlük kisvesiyle otoriterlik inşa eden bir sistemdir. Bu sistemin kurbanları artıyor: önce itibar, sonra özgürlük, sonra hayat. Herkesin kendine şu soruyu sorması gerekir: Bir çocuğu linç ettikten sonra “kadın dayanışması yaşatır” sloganını utanmadan nasıl yazabilirsiniz?

Gerçek bir eşitlik mücadelesi, delile, savunmaya, süreçlere ve insana değer verir. Reel-feminizm bunların hiçbirini umursamıyor. O sadece kendi hıncını adalet gibi pazarlıyor. Ve işte sonuç: Bir çocuk daha öldü. Üstelik herkesin gözü önünde, kamerayla, sloganla, onayla.

İbrahim Çolak’ın ardından gelen bu ölüm, reel-feminizmin eline bulaşmış ikinci kan değil. Bu, sistemin doğasında taşıdığı şiddetin ta kendisi.

İstem: [4.1] Aşağıdaki reel-feminizm yazılarını okuyup iyice çalış! Sonra yeni olay hakkındaki bilgileri okuyup iyice çalış! Yeni olayı reel-feminizmin aldığı bir can olarak anlatan yeni makale yaz! Hiç bilmeyenlere bağlam bilgisi vererek başla! Tacizle suçlanan yazar İbrahim Çolak’ın intiharını hatırlat! Muhatapların sınırsızca salağa yattığını dikkate alarak yazacaksın, reel-feminizmin ahlakçı kılıkta sapkınlığını ifşa edeceksin! (Reel-Feminizmin Deneyimleri: İdeallerin Kontrole Dönüştüğü Anlar, Reel-Feminizmin Totaliter Yüzü: Boğaziçi Üniversitesi Vakasının Analizi, konu hakkında twitler, DGD açıklaması)