IPA/FLŽ: Soykırımcı Psikanaliz İstismarına Son!

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

I. Klinikten Katliam Alanına: Freud ve Lacan’a İhanet

Bastırılanı açığa çıkarma cesaretiyle Freud’dan ve öznenin bölünmüşlüğünü sergilemedeki titizliğiyle Lacan’dan doğan psikanalitik devrim, bugün egemenliğin ideolojik bir aygıtı olarak silahlandırılmıştır. Analizin bir zamanlar egonun yanılsamalarını bozmak ve iktidarın kalbindeki travmatik çekirdeği açığa çıkarmak için işlev gördüğü yerde, şimdi soykırımın demir yumruğuna kadife bir eldiven işlevi görmektedir.

İsrail’in Gazze’deki savaşı karşısında, psikanalizin en iğrenç şekilde yeniden işlevlendirilişine tanık oluyoruz: Travma, dürtü ve kötülük dili, etnik temizliği haklı çıkarmak, muhalefeti susturmak ve kitlesel yok etmeyi aklamak için kullanılmaktadır. Bir zamanlar direnişin mekânı olan bilinçdışı, toplumsal gaslighting üretiminin hizmetine alınmıştır. Bu analiz değil; bu suç ortaklığıdır.

II. Yok Etmenin Mazereti Olarak Ölüm Dürtüsü

Podcastler, medya platformları ve kurumsal sesler, Filistin direnişini “ölüm dürtüsünün” bir tezahürü olarak patolojikleştirmek için yarışmaktadır—akılsız bir dürtü, yıkım arzusu. Bu sözde-analitik tiyatroda, ezilenin şiddeti delilik olarak kodlanırken, devletin şiddeti aklanır, tıbbi bir dille meşrulaştırılır ve geriye dönük olarak temize çıkarılır.

“Kötülükle müzakere edilmez” demek, Öteki’ni politik özneliğinden soyutlamak, tüm direnişi patolojiye indirgemek ve soykırımı talihsiz bir gereklilik olarak sunmaktır. Bu, Freud’un dürtüleri ahlakileştirmeyi reddedişinin ve Lacan’ın ahlaki kesinlik eleştirisinin bozulmasıdır. Analizin öznesi, yok etmenin nesnesine dönüşür.

III. Suçluluğun Yansıtılması: İdeolojik Bir Silah Olarak Gaslighting

Psikanalitik kavramların—travma, kurbanlık, ilk sahne—seçici bir şekilde kullanılması yalnızca devleti aklamaya ve suçluluğu kurbanlara yansıtmaya hizmet etmektedir. Sivil kayıpların sorumluluğu sözde düşmanın kurnazlığına yüklenir, sorumluluk psikanalitik mistifikasyonda erir ve şiddet döngüsü trajik bir kaçınılmazlık olarak yeniden yazılır. Bu, bilinçdışının açığa çıkarılması değil; onun ideolojik inkâr katmanlarının altına gömülmesidir.

Sembolik düzende çatlakları açığa çıkarmak için tasarlanan psikanaliz, böylece onları mühürlemenin bir mekanizmasına dönüşür. Muhalefet alaya alınır, eleştiri patolojikleştirilir ve dayanışma nevrozla eşitlenir. Analist, ihtiyacın olduğu yerde sessizliği zorlayan süperegonun polisi olur.

IV. Arındırma Soykırımı Fantazisi: Nihai Çözüm Olarak Terapi

Terapi metaforu, tümüyle ortadan kaldırma fantazisini meşrulaştıracak şekilde çarpıtılır: “Bunu sonuna kadar götürmek”, etnik temizlik için sözde-klinik bir talimata dönüşür. Bugünün şiddeti, çatışma sonrası uyum vaadiyle sterilize edilirken, çatışmanın travmatik kökenleri—sömürgecilik, işgal, sistematik mülksüzleştirme—bastırılır.

Psikanaliz artık belirsizlik ya da rahatsızlık pratiği değil, bir denetim grameri, masumiyet ve suçluluk teolojisi, dile getirilemeyenin mazeretidir.

V. Kolektif Psikolojikleştirme: Siyasetin Silinmesi

Bilinçdışının dilinin—dürtü, bastırma, ölüm arzusu—bölünmüş özneye değil de tüm kolektiflere, halklara ve politik hareketlere uygulanmasındaki kavramsal kaymayı reddediyoruz. Bu analiz değil; ideolojik savaştır. Hamas, Filistin direnişi, hatta “Avrupa” bile nevrotik, dürtü güdümlü varlıklar olarak sunulur, tarihsel hak iddiaları semptomlara dönüştürülür, özgürlük mücadelesi “kötülüğe hayranlık” olarak indirgenir.

Bu, sömürgeci zihnin fantazisidir: Direnişi siyasetten arındırmak, kendini tarihten aklamak, adalet talebini psikoz olarak patolojikleştirmek.

VI. Psikanalizin Görevi: Teselli Değil Kopuş

IPA/FLŽ olarak, soykırım aygıtında psikanalitik suç ortaklığının her türünü reddediyoruz. Direnişin patolojikleştirilmesini ve devlet şiddetinin kutsanmasını reddediyoruz. Psikanalitik teorinin iktidara kalkan, ezileni susturma aracı veya yıkımı aklayıcı bir retorik olarak kullanılmasına karşı çıkıyoruz.

Psikanaliz, sembolik düzenin çelişkilerini açığa çıkaran bir kopuş pratiği, iktidarın dile getirilmesini istemediği şeylere dil olan bir araç işlevini yeniden kazanmalıdır. Dürtü, otoritenin huzuru için yönetilmek değil, hakikatin mücadelesinde serbest bırakılmak içindir.

VII. Yeniden Kurucu Eleştirel Praksis Manifestosu

– Psikanalitik söylemin ideolojiden arındırılmasını talep ediyoruz.
– Analizi, teselli değil rahatsızlık pratiği olarak ilan ediyoruz.
– Bireysel ya da kolektif öznenin, iktidarın hizmetinde patolojiye indirgenemeyeceğinde ısrar ediyoruz.
– Patolojikleştirilen, insanlıktan çıkarılan, susturulanlarla dayanışma çağrısı yapıyoruz.
– Devlet şiddetini estetize eden, tıbbi kılıfa sokan ya da açıklamaya çalışan her kurumsal girişimi en aşağılık entelektüel ihanet biçimi olarak ifşa ediyoruz.

Psikanaliz, olması gerektiği gibi olsun: iktidarın uşağı değil, sahte kesinliklerinin üzerine inen bir çekiç.

Yaşasın bilinçdışı! Soykırım için psikanalitik mazerete son! Aslan bir kez sıçrar—o sıçrama suç ortaklığı sessizliğini yarsın.

IPA/FLŽ – Haziran 2025