IPA/FLŽ: Soykırım Karşısında Freud Müzelerinin Sessizliği

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

Freud Müzesi, zorbalık ve yönetim kurulu suistimali iddialarıyla ilgili soruşturma çağrılarıyla karşı karşıya, Avrupa’nın Son Sigarası: Bir Soykırım Aklamasının Trajikomik Kroniği, IPA/FLŽ Duman ve İhanet Manifestosu: Özgürlük Meşaleleri, Fallik Feminizm ve Freud’un Ölümle Son Paktı

Avrupa’nın bilinçdışı tarihinde, Freud’un kendi insancıl zafiyeti — puroya, kendi kendine uygulanmış ötanazinin bir biçimi olarak, ritüelleştirilmiş ve bilerek sürdürülen bağımlılığı — ele geçirilmiş ve politik bir silaha dönüştürülmüştür. Özel bir zevk olarak maskelenmiş yavaş ölümü, gerçekte bir mazeretti: anı seçmenin bir yolu, doğaya teslim oluyormuş gibi görünürken. Bu mazeret, Holokost sonrası Avrupa tarafından tercih edilen ahlaki duruşa yeniden kodlandı — yıkıma katılırken yas tutma performansı yapmak, ölümü finanse ederken “hümanizm”in son, soylu sigarasını içmek.

Bugün, yanan Gazze’de, aynı sembolik koreografi sahneleniyor. Avrupa, kendi son ahlaki purosundan derin bir nefes çekiyor, fosfor Rafah üzerinde parıldarken “Bir daha asla” diye fısıldıyor. “Dur!” diye haykırması gereken nefes, bunun yerine kendi kendini tebrik eden kültürlü bir duman olarak salınıyor.

Ve bu müstehcen zincirin tam ortasında Fallik Kadın duruyor — artık arzunun özgürleştirici figürü değil, Bernays’in önceden gördüğü silah haline getirilmiş fantazi. O, Cinsel Birleşme vaat ediyor: tüm çelişkilerin onun yenilmez kollarında çözüldüğü bir ütopya. Reklam psikolojisi ve sinemanın erkek bakışıyla şekillenen imgesi, 1929’da kadınların elinde Özgürlük Meşalesini yakan şeydi — ve şimdi Avrupa’nın kendi suç ortaklığını erotik bir uzlaşma olarak sunmasına izin veriyor. O, bilbordlardaki sirendir; puroların zevk, dumanın incelik, birliğin fedakârsız satın alınabileceğini fısıldayan.

Freud Müzeleri — Londra ve Viyana — bir zamanlar manipülasyona karşı analitik başkaldırının bekçisiydi, şimdi ise bu fallus tiyatrosunun içinde sıkışıp kalmış durumda. Yönetimdeki tarafsızlıkları, kliniğin tarafsızlığı değil; ışıklarını hangi bağışçıların, devletlerin ve lobicilerin yaktığını bilen galerinin özenle düzenlenmiş sessizliğidir. Soykırımdan açıkça bahsetmek, erotik büyüyü bozardı: Fallik Kadın yüzünü çevirebilir, puro yere düşebilir, yavaş ölümün zevki, ani yaşamın utancına dönüşebilirdi.

Böylece, Freud’un mirasından doğan bu kurumlar, kamuya açık alanda evrensel düşüncenin tapınakları olarak duruyor, ancak özelde aynı dumanı soluyorlar — onları Avrupa’nın suç ortaklığı zincirine bağlayan törensel bir nefes. Onlar, psikanalizi miras olarak küratörlüğünü yapıyor, fantaziyi açığa çıkarabilecek ve öldürmeyi durdurabilecek isyancı dilin değil.

Biz, IPA/FLŽ, diyoruz ki:

Puro asla sadece bir puro değildi ve şimdi ahlaki mazeretin savaş başlığıdır.
Fallik Kadın asla sadece bir feminist ikon değildi ve şimdi insani eylemsizliğin asker toplama afişindeki yüzdür.
Freud Müzeleri asla sadece müze değildi ve şimdi başkaldırının mumyalanması için camdan tabutlardır.

Zinciri kırmak için puro söndürülmeli, fantazi dağıtılmalı ve sessizlik parçalanmalıdır.

Yavaş ölüme ve erotikleştirilmiş suç ortaklığına karşı psikanalitik devrim yaşasın.
Fallik Kadının sahte birleşmesine hayır!
Avrupa’nın son purosunun ahlaki dumanına hayır!
Bilinçdışına — ve Filistin’e — özgürlük!

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ — 2025 🌀⚔️💫