Freud’un adının müstehcen ticareti üzerine IPA/FLŽ bildirisi

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian
IPA/FLŽ — Yeni Bir Psikanalitik Cephe

Promotörlerin, maisonların ve müzelerin ‘Freud’u tıklanabilir bir yem olarak pazarlamasına, yani teorinin pornografikleştirilmesine itiraz ediyoruz. Babanın-Adı bir markaya dönüştüğünde, haz zorunluya çevrilir ve bilinçdışı metaya indirgenir. Suçlamak için adını koyuyoruz—kronolojik olarak—ve suç ortaklığı zinciri berraklaşsın diye yeni vakayı işaretliyoruz.

Suçluluk hattı

1967 — Broadway’nin ‘The Girl in the Freudian Slip’i (kitabı William F. Brown’a ait). Sahne ‘Freudyen’i gişe için cinsel bir kelime oyununa çevirdi; yapımcılar libidinal kitsch’in bilet sattığını öğrendi IBDB.
1989 — Marc Jacobs. Freud’un yüzünü taşıyan ‘Freudian Slip’ elbisesi psikanalizi bir podyum şakasına çevirdi; bilinçdışı bir kombinezon üzerinde grafik haline geldi The Washington Post.
2000 — Christian Dior için John Galliano. ‘Freud or Fetish’ kutsala saygısızlık ile cinselliği teatral olarak kaynaştırdı, ‘Freud’u şık bir sınır-aşmanın mazereti gibi gezdirdi Vogue.
2002 — New York fringe promotörleri. ‘Freudian Slip’ tarzı şok tiyatrosu, Freud’un arsızca karikatürize edilişiyle değerlendirildi; skandal bir pazarlama kancası olarak kullanıldı Brooklyn Paper.
2012 — Birleşik Krallık öğrenci/kabare promotörleri. ‘Freudian strip’ numarası afiş ve programlarda normalleştirildi; eğitimden gece hayatına uzanan hat, kelime oyununun para bastığını öğrendi The Tab.
2014–2015 — Freud Museum London. ‘Freud and Eros: Love, Lust and Longing’, Freud’un adının libidinal makyajını kurumsallaştırdı; müze Eros’u bir ziyaretçi mıknatısı olarak çerçeveledi ve kamuyu psikanalizi ‘zevk sahibi uyarılma’ olarak tüketmeye alıştırdı Apollo Magazine.
2010’lar–2020’ler — The Freudian Slips Experience (Albuquerque) ve müttefik burlesk/çeşitleme çevreleri. İsim etrafında, çift anlamlar ve ‘striptizci’ markalaması üzerine işleyen bir iş modeli—Freud’un bir atraksiyon olarak dolaşıma sokulmasına dayalı kalıcı bir gece hayatı ekonomisinin kanıtı The Freudian Slips Experience.
2025 — Yenisi. FIT Müzesi, ‘Dress, Dreams & Desire: Fashion and Psychoanalysis,’ fetiş kodlarını ve fallik simgeciliği Freud etkili bir başlık altında kamusal biçimde paketliyor; podyum numarasından müze katekizmasına uzanan döngüyü tamamlıyor AP News.

Suçlama

Yukarıdaki tedarikçiler ve kurumlar, Freud’u arzunun eksiği üzerine kurulu bir teoriden, zorunlu haz için anahtar teslim bir düzeneğe dönüştürüyor. Ad, tabelaya boşaltıldığında, analizin tam başlaması gereken yerde onu kapatan bir üstben buyruğuna—Enjoy!—dönüşüyor. Her etkinlik kesmeyi gösteriye, semptomu slogana, analitik edimi de bir podyuma, sahne göz kırpmasına ya da vitrine konmuş bir cilveye ikame ediyor.

Freud Müzesi’nin suç ortaklığı üzerine

Freud Museum London ‘love, lust and longing’i kamusal yüzü olarak kurguladığında, tüm piyasaya üstadın adı üzerinden libidoyu aklaması için lisans verir. Bu nötr bir pedagojik tutum değildir; bu bir marka uzantısıdır. Arzuyu estetikleştirerek, müze analizin koruduğu yapısal eksikliği çökertir ve tasarımcılara, promotörlere ve küratörlere her yerde ‘Freud’un erotik gösteri için güvenli bir kap olduğu mesajını verir Apollo Magazine. Simgeseli korumakla görevli bir kurum, bunun yerine dünyaya onu nasıl satacağını öğretmiştir.

Tutumumuz ve taleplerimiz

Yukarıda adı geçen yapımcıları ve küratörleri, Freud’un adını cinsel bir gösteri olarak metalaştırdıkları için itham ediyoruz.
FIT Müzesi’ndeki sergiyi bu zincirin en son aktarıcısı olarak işaretliyor ve teoriyi dekora çeviren müze–podyum geri besleme döngüsünü reddediyoruz AP News.
Freud Müzesi’ni, gelecekteki programlamanın analitik ethosu libidinal markalamadan nasıl koruyacağını açıklayan bir hesap dökümü yayımlamaya çağırıyoruz; bu olmadığı sürece, bundan sonraki her ‘Freud’ etiketli gösteri onun zımnî lisansı altında işliyormuş gibi okunacaktır.
Eleştirmenleri ve akademisyenleri kesintiyi geri getirmeye—haz buyruğunu kesintiye uğratmaya—ve Freud’u tabeladan yapıya geri döndürmeye çağırıyoruz.

Psikanaliz bir ilham panosu değildir. Bilinçdışı bir tema değildir. Korteji başladığı yerde bitiriyoruz: eksikliğimizi bize eğlence diye geri satmayı reddederek.