Bu yazı 2006 yılında Julian Assange’ın kişisel sitesi iq.com’da şu notla yayınlanmıştır:
‘Hanoi Yolu’ ya da ‘İdare Yolu Olarak Tezgah’ yazılarını okumak isteyebilirsiniz; bunlardan ikincisi, anlaşılması güç, motivasyonel, bağlamdan ayırması nedeniyle, hatta o olmasa bile neredeyse işe yaramaz bir belge. Ama bu dökümanı farklı güç yapılarının sızdırmalardan (içerdekilerin dış tarafa geçmesi) nasıl farklarla etkilendiğini düşünerek okursanız motivasyonları daha açık olabilir.
Bir örgüt ne kadar gizli kapaklı, ne kadar adaletsiz ise, sızdırmalar liderlik ve planlayıcı heyette o kadar korku yaratır. Bu etkin içsel iletişim mekanizmalarının en aza indirilmesiyle (bilişsel “gizlilik vergisinde” bir artış) ve devamında sistem çapında bilişsel bir düşüş, dolayısıyla çevreyle uyum sağlama gereğince güce tutunma yeteneğinin azalması ile sonuçlanmak zorundadır.
Bu yüzden sızdırmanın kolay olduğu bir dünyada, gizli kapaklı ya da adaletsiz sistemler, açık, adil sistemlere göre nonlineer bir oranda darbe alırlar. Adaletsiz sistemler doğaları gereği rakipler yarattığı ve çoğu yerde gücü zar zor ellerinde tuttukları için, kitlesel sızdırmalar onları daha açık idare biçimleri ile değiştirmek isteyenler karşısında savunmasız bırakmaktadır.
Sadece açığa çıkarılmış adaletsizlikler yanıtlanabilir; çünkü insanın akıllıca herhangi bir şey yapması için ne olup bittiğini bilmesi gerekir.
http://web.archive.org/web/20070829162749/iq.org/
