Tag Archives: İmleten

Felsefe yerindelik duygusundan yola çıkar ama anlam çerçevesini kırıp ötelere doğru yayılacaktır [1]. Yerindelik duygusunu ötelere doğru yönelten eksiklik hissine yerin delik duygusu diyelim. Psikanalizin konusu bu ikinci duygudur.

Yerindelik duygusu hayallere tutunarak dikkatle adım adım ilerler, yerin delik duygusu ise gerçekle yüzyüze gelip kaygıya kapılır. Bu ikisini gül ve dikenine benzetebiliriz. Felsefenin amacı güle kavuşmaktır, psikanalizin derdi ise gülden çok dikenledir [2].

Yerindelik hayali ile yerin delik gerçeği arasında kurulan her simgesel dolayım bir bilgidir. Gerçeği örterek hayali destekleyen bilgi rahatlatıcıdır. Çarpıcı bilgi ise hayal kıran bir gerçektir. Bu ikincisine silsille diyelim; bu terim bilginin imletim silsilesinin (zincirinin) muhatabına çarptığı silleyi (tokadı) ifade eder. Yerindelik duygusu yaşayan birisi silsille yediği zaman yerin delik kaygısına düşer. Okumaya devam et →

Gelin Duvar kavramını biraz soyutlaştıralım ve bu terimle herhangi bir dijital yayın organını kastedelim [1]. Duvar aslında bir imleyenden ibarettir, yani o yayın organını adlandıran ve onun internet adresini belirleyen kelimedir. Bu isim bazen marka gibi algılanır, bazen kurum gibi algılanır. Her halükarda bu ismin asıl işlevi belli bir simgesel yapıyı çıpalayan Esas-İmleyen olmaktır. Kendine dair algılara kayıtsız kaldığı ölçüde bu imleyen Duvar adını hak eder.

Şöyle diyelim: Her Duvar’ın arkasında bir Eduvar bulunur. Eduvar “servet muhafızı” anlamına gelen Eduard isminin Türkçe okunuşudur. Ona kısaca Edi de diyebilirsiniz. Eduvar Duvar’da barınan simgesel servetin muhafızıdır. Okumaya devam et →

Simgesel düzenin genel tanımı şöyledir:

İmleyen özneyi başka imleyenlere temsil eder.

Gelin bu tanımı biraz değiştirerek yeni bir kavram türetelim:

Simleyen özneyi başka imleyenlere metheder.

Burada simleme hem allayıp pullamak hem de simülasyon anlamındadır. Bu tanımlara dayanarak iki farklı merkez çeşidini ayırt edebiliriz:

— Esas-İmleyen evrensel yerçekiminin yerine geçen bir uzakınlık merkezidir, sahilik kaygısına dayanır [1].

— Esas-Simleyen evrensel yerçekimine karşı tedbir alan bir “platform”dur, doğruluk endişesine dayanır. Okumaya devam et →

Okuryazarlık yazının aracı olduğu ve yol açtığı bütün işlemlerle ilgilidir. İçerik üretimi/tüketimi ise bu işlemlerin sadece “içerilen” kısmıdır. İçerik üretmek/tüketmek okuryazarlıktan sadece kapsam değil nitelik bakımından da farklılaşır: Yazı “içerilip” içerik olduğu zaman bir renge boyanır ve okuryazarlığı hal değişikliğine uğratır. İçeriğin girdiği rengi ve düşürdüğü hali inceleyelim.

İçerik “içerilmiştir” yani onun bilindiği zannedilir. Peki içeriği “içeren” varlık nedir? Bu varlık bildiğini zannetme halidir, bilgi kılığına girmiş bilmezliktir. Bu varlığa bilirbilmezlik adını verelim ve onu kocaman bir balon gibi düşünelim. Okumaya devam et →