Richard Feynman kendi kuşağının en meşhur ve en nüfuzlu fizikçilerinden birisiydi. 1940’larda atom bombasının geliştirilmesinde rol oynadı; 1986’da Rogers Komisyonu’nun anahtar bir mensubu olarak Challenger [Meydan Okuyan] Uzay Mekiği felaketini soruşturdu ve sebebini buldu; 1965’te iki meslektaşıyla birlikte ona “kuantum elektrodinamik konusunda öğesel parçacıklar fiziğine derin neticeler getiren derin çalışmaları” dolayısıyla Nobel Ödülü verildi. Ayrıca çok sevilesi bir karakterdi ve kendi sahasında yaptığı sayısız ilerlemelerin karmaşıklığını ben asla anlayamayacağım.
Haziran 1945’te karısı ve lise sevgilisi Arline vereme yakalandıktan sonra vefat etti. 25 yaşındaydı. 16 ay sonra Ekim 1946’da Richard eski karısına yürek parçalayan bir aşk mektubu yazdı ve mühürlü bir zarfa koydu. Bu zarf 1988’deki ölümünden sonrasına kadar açılmamış halde kaldı.
(Kaynak: The Letters of Note book – Richard Feynman’ın varislerinin müsaadesiyle aktarıldı)
17 Ekim 1946
D’Arline,
Seni çok seviyorum, sevgilim.
Bunu duymanın çok hoşuna gittiğini biliyorum – ama bunu sadece hoşuna gitsin diye yazmıyorum – bunu yazıyorum çünkü içim sıcacık oluyor bunu sana yazınca.
Sana son yazdığımdan beri feci zaman geçmiş – iki yıla yakın ama beni mazur göreceğini biliyorum çünkü sen beni anlıyorsun, inatçı ve gerçekçiyim; ve yazmanın hiçbir anlamı olmadığını zannettim.
