Cogito 58: Feminizm, Türkçesi: Yağmur Ceylan Uslu
Luce Irigaray, Speculum de l’autre femme, Les éditions de Minuit, 1974, Paris, “… L’éternelle ironie de la communauté…”, s. 266-281.
“Rahim, erkekte tek bir salgı bezine dönüşürken, aynı şekilde erbezi de, dişide karşıtına geçmeden, kendisini etkin beyin haline getirmeden, yumurtalığın içinde kapalı durur ve klitoris genelde edilgin hissi temsil eder. Buna karşılık, erkekte etkin bir his, çarpan bir kalp, corpora cavernosa‘yı dolduran kan ve üretranın [1] süngerimsi dokusunun lifleri bulunur. Erkekteki bu kanla dolma haline, dişinin menstruel kayıpları tekabül eder. Böylece, basit bir hazne (alıkoyma) olan rahmin kabul ettiği şey, erkekte üretici beyinsel töz ve dışarı taşan bir yaşamsallık olarak ayrılmış bulunur. Erkek, bu farklılaşmadan ötürü, etkin ilkeyken, dişi kendi birliğinde gelişmeden durduğu için edilgin ilkedir. Üreme yumurtalığa ve erkeğin spermine indirgenemez, sanki ürün yalnızca ikisinin biçimlerinin ve parçalarının birleşmesiymiş gibi. Ama tabii ki, dişideki maddi unsurdur, erkekteki ise öznellik. Gebe kalma, tam bireyin, basit bir birlik içerisinde yoğunlaşmasıdır; birey kendini, kendi temsili içerisinde, bu basit birliğe verir: döl de bu basit temsilin ta kendisidir —isim gibi bir nokta ve bütünlüğündeki kendidir”.
“Sömmering, gözdeki atardamarlar çok ince dallara ayrılır ve kırmızı kan ihtiva etmez gibi görünüyor, der”.
(Hegel)
