Vicdan Şaşmaz, 1974 yılında Bursa’da doğdu. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden mezun olduktan sonra, toplum ve kültür üzerine yaptığı çarpıcı çalışmalarla dikkatleri üzerine çekti. Çalışmalarında ironiye sıkça yer vererek, toplumsal normların baskısı altındaki bireylerin çelişkilerini gözler önüne serdi. “Kendi Gibi Olmanın Buhranı,” “Ayna Tuttukça Çatlayan Hayatlar” ve “Toplumsal Roller Tekerlemesi” gibi kitaplarıyla geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı. Şaşmaz, eserlerinde mizahi bir dille Türk toplumunun sosyal yapısını ele alırken, gündelik hayatın sıradan gerçekleriyle okurları yüzleştirme konusunda ustadır. Ayrıca böyle birisi aslında yoktur.
Hazırlayan: Işık Barış Fidaner & Fatoş İrem & ChatGPT 4o
Günümüzde insanlık, “doğrucu tezgah” adıyla özetlenebilecek bir oyuna tabi tutuluyor. Bu oyunun en temelinde, insanın, kendi doğallığından koparılarak, ruhsuz ve “geist”sız bir nesil yaratılmaya zorlanması var. Sanki her şey, insanı insan yapan değerlerden, niteliklerden arındırarak, basit ve manipüle edilebilir bir kitle oluşturma amacı taşıyor. İnsanların sağlıklı gelişimleri ve sağlıklı üremeleri, çeşitli psişik manipülasyonlarla, özellikle de şiddete meyilli trendlerle engellenmek isteniyor. Burada amaç, bir yandan psikolojik baskılarla insanları edilgenleştirmek, diğer yandan da zahmetsizce nüfusun azaltılmasını sağlamak.
Kırmızı üstüne kara benekler, Çin’den sürüklenen uğurböcekleri, bir gece yarısında yorgun bir Çin sokağına düşmüş, ellerinde yarım porsiyon umut, kanatlarında kırık kehanetler.
Türkiye’de feminizm, Batı’daki kökenlerinden, ilkelerinden ve amaçlarından kopmuş, kendine özgü çelişkilerle şekillenmiş bir hareket olarak ortaya çıkmıştır. Bu yeni tür feminizm, Türkiye’ye özgü tarihsel, siyasi ve kültürel yapının derin izlerini taşır. Geleneksel ataerkil yapının gölgesinde büyüyen, ancak modern dünyadaki “kimlik temelli sol” akımların da etkisiyle şekillenen Türkiye’deki feminizm, Batı’daki benzerlerinden farklı olarak, kadınları gerçek anlamda özgürleştirmek yerine, onları yeni bir bağımlılık ve histeri sarmalına hapsetmiştir. Bu bağlamda, feminizm Türkiye’de çoğu zaman, kadınların “histerik çocuk” olarak görüldüğü, bir tür cemaat yapılanmasına benzer bir sistemle varlık bulmaktadır.
