“Büyük sanat yapıtlarının ve felsefi kurguların anlaşılmaz kalmasının nedeni, insan deneyiminin merkezinden çok uzak olmaları değildir —tam tersi geçerlidir bunun. Bu kavrayışsızlık da fazla büyük bir kavrayışla açıklanabilir: Kişi evrensel haksızlıkla kendi suçortaklığını anlamaya yanaştığında kavurucu bir utanç duyacaktır. İnsanlar da, buna katlanmaktansa, görünüşünün düzgünlüğüyle kendi özlerini sakatlayan ve bunu da alay eder gibi yapan şeye bağlanmaktadır.”
Theodor Adorno 1951 Minima Moralia, s.152
***
“The great works of art and philosophical constructions have remained uncomprehended not through their too great distance from the heart of human experience, but the opposite; and this incomprehension could itself be accounted for easily enough by too great comprehension: shame at involvement in universal injustice that would become overwhelming as soon as one allowed oneself to understand. Instead, people cling to what mocks them in confirming the mutilation of their essence by the smoothness of its own appearance.”
Theodor Adorno 1951 Minima Moralia, p.147
