Karon Kelly — 25 Ocak 2017 — sunderlandecho.com
İki üniversite öğrencisi bir spor deneyi [*] sırasında 300 bardak kahve eşdeğeri kafeini içtikten sonra neredeyse ölüyordu.
(…)
Türkçesi: Işık Barış Fidaner
[*] ç.n. Bu deneyi yapanlara içimden aralıksız lanet okuyorum. Haberde “sports experiment” derken “spor faaliyetleri konusunda deney” kastedilmiş, yani güya deney sonuçlarına bakıp insanlar daha iyi spor yapacakmış. Ama bunu “deney sporu” diye okumak daha isabetli olur, çünkü “bilim adamları” spor yapar gibi habire böyle deneyler yaptırırlar. Haberin devamında anlatılan mahkemede açıkça belli ettikleri gibi, yaptıkları deneyin ne konuda yapıldığı önemsizdir. Profesörün inandığı görüşleri doğrulamak üzere çeşitli başka şeylerin reddedilmesini [rejection, Verwerfung] [+] sağlayacak herhangi bir hipotez testi yapılması, hipotez testlerinin defalarca ve defalarca tekrarlanması yeterlidir. Bu tekrarlama aracılığıyla (bkz. Bilirmiş gibi yapmak, 2 no’lu madde) çeşitli bina ve odalara dağılmış gayrımeşru (çünkü kendine meşru, “kendine müslüman” der gibi) yetkililerin birbirlerine karşı bürokratik oyunlar çevirdiği psikotik ruh hâllerinin sürdürülmesi yeterlidir. Adına “Üniversite” denir ama profesörler evrensel [universal] meşruiyet kazanmaktan vazgeçeli çooook olmuştur. Kendi yetkilenme algoritmalarını belirli bina ve odalarla sınırlamışlardır. Harf ve sayılarla kodlanmış bu bina ve odalara park edilmiş arabalara, “araç”lara benzerler (bkz. BR 12). Ceza yazılmaması için kendi lehlerinde sürekli yeni “datalar” toplamaları gerekir, onlar da çevrelerindeki öğrenci ve araştırmacılara “deney sporları” yaptırırlar.
