Hafiye öyküleri ne bakımdan hayırlıdır — G. K. Chesterton

Hafiye öyküleri şu bakımdan hayırlıdır:

Medeniyet denen evrensel otomatizme başkaldıran isyanlar ve kaçış eylemleri vazetmek Kadim Adem’in ezeli eğilimi olsa da, polis harekatında bulduğumuz romans, en heyecanlı firar eyleminin ve en romantik ayaklanmanın zaten medeniyetin kendisi olduğunu bizlere bir kez daha hatırlatır.

Toplumun sınır hatlarında uyumadan nöbet tutan gözcülerin öyküleri bize dünyanın kargaşasıyla durmadan savaşan silahlı bir kampta yaşadığımızı anımsatır, kargaşaya evlatlık eden suçlularsa aramıza karışan hainlerden ötesi değildir.

Bir polis romansında hafiye tek başına kaldığı zaman, hırsız mutfağından çıkma bıçaklar ve yumruklar karşısında bir anlamda cahil cesaretiyle direndiği zaman, asıl şairane figürün toplumsal adalet temsilcisi olduğunu anlarız ister istemez; soyguncu ve haydutlarsa kozmik kadimlikten feyzini almış ılımlı uysal varlıklardır olsa olsa, kurtların ve şebeklerin fi tarihinden beri gördükleri saygıya memnuniyetle talip olurlar.

Polis kuvvetinin romansı aslında bütün insanlığın romansıdır. Onun dayanağı, en karanlık ve cüretkar komplonun zaten ahlak olmasıdır (hemdem: conspire).

Fark edilmeden sessizce bizi koruyan güvenlik güçleri aslında başarılı bir şövalye hizmeti görürler.

Hafiye Öykülerinin Savunusu’ndan, Slavoj Žižek’in sık sık alıntıladığı kısım

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Operasyonda üç deyim ve iki atasözü dile geçirildi.