Kaçık olan, aşık olan, bir de şair olan — William Shakespeare

Theseus, Hippolyta, Philostrate, ağalar ve yandaşlar gelir.

Hippolyta:
Theseus’um bu aşıkların bahisleri ne acayip.

Theseus:
Acayip ve hiç doğru değil. Asla inanamam
Bu demode masallara, bu perili hava cıvaya.
Aşıkların ve delilerin beyni yanmıştır zaten,
Orada uçuşan hayaller insanı yakalasa da bazen
Sakin aklın kavrayışı gibi olmaz hiçbir zaman.
Kaçık olan, aşık olan, bir de şair olan
Hep balık istifidir tahayyül bakımından:
Koca cehenneme sığmayacak şeytanlar görürler
Deliler böyledir. Aşıksa hep kendinden geçer,
Mısırlının kara kaşını güzelim Helen zanneder.
Şairin gözü durmadan fıldır fıldır döner de,
Kah gökten yere bakar, kah yerlerden göklere;
Ve imgelem cisimleştirip insanın önüne döktükçe
Bilinmez şeylerin biçimlerini, şairin kaleminde
Onlar şekil kazanır ve havadaki hiçliğe bir
Yerel barınak sağlanır, bir de ad verilir.
O hokkabazın tahayyülü öyle güçlüdür ki
Havada bir sevinç yakaladıysa bazen bazen,
O sevincin kaynağını da kavramıştır hemen;
Yahut geceleyin, kapıldıysa bir korkuya,
Her otun ardından ayı mı çıkar ortaya?

Hippolyta:
Ama gece olan bitenleri bir daha düşün ki,
Hepsinin akılları birbirine girmiş gibiydi,
Hayal görmediler birbirine şahittiler yani,
Ve öyle sürekli bir şeyler geliştirdiler ki;
Neyse canım, acayipti işte, ve hayran edici.

Bir Yaz Gecesi Hülyası’ndan

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Bkz “Ayının homurtusu: Duymak, Bilmek, Görmek”, “Mazahlat! Aman tek gezme, çokluklara dikkat! Sadahlat! Savul çokluk, teklik benden sorulur!”