öğreti gelin

övünç verdim:
e mana etsin el imde!

yaslı köşelerde emrim silinir:
al “iyi” dedim,
dün “yad” önerdiğinde.

usulü iyi yak, laçka çok kaldı mı körelir
cacık olur, arayana koy namı da
oyulsun kibir, et olsun, aç kımız.

öğreteyim, manalar yoktu ününde,
kırıktı ün, ebeden gün, ahımız.

3 Yorum

Filed under Anti-şiir