Laf sal atası! Psikozda Nam-ı Pir defterden silinmiştir — Jacques Lacan

Öyle bir koşul düşünün ki Nam-ı Pir‘in çağrılmasını özne konumunda yanıtlayan şey gerçek babanın noksanlığı olmasın da –bu noksanlık imleyenin mevcudiyetine çok uygundur– imleyenin noksanlığı olsun…

Verwerfung‘a imleyenin “defterden silinmesi” diyeceğim (foreclosure). Nam-ı Pir‘in çağrılmasını –nasılını göreceğiz– Ötekideki saf ve yalın bir delik/fay yanıtlayabilir; mecaz etkisi noksan olduğu için fallik imletimde ona tekabül eden bir delik/fay daha açılacaktır…

Freud’un adımlarını izliyorum ve Öteki’nin onun “bilinçdışı” adı altında keşfettiği bir tür hatır yeri olduğunu öğretiyorum, Freud’a göre bu hatır yeri yanıtsız kalmış bir sorunun nesnesidir, zira ora belli arzuların yok edilemezliğini koşullamaktadır. Ben bu soruyu imletim zinciri kavramı ile yanıtlayacağım, zira bu zincir –Freud’un yineleme otomatizminin kaynağında keşfettiği Fort!Da! oyununda tezahür eden önsimgelemeyle başlatıldıktan itibaren– imlenecek varlıklara tutunan mantık bağlantılarına uygun olarak gelişmektedir, mecaz ve mecaz-ı mürsel olarak tariflediğim imletim etkilerini göstererek.

İşte bu nakşedilmede bir kaza olduğu zaman –Öteki yerdeki Nam-ı Pir defterden silindiği zaman– baba mecazı başarısız kalır; işte bu arıza da psikozun elzem koşuludur ve onu nevrozdan ayırt eden yapıdır.

Écrits’deki “Psikoza herhangi bir muameleyi önceleyen soru üzerine” yazısından

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Bkz “Babanın Adı, Babanın Hayrı: Nam-ı Pir, Nah-ı Pir”, “Naman-ı Pir: Kanman İptir, Anlam: Al Nam! (les noms du père: les non-dupes errent)”, “Bastırma ve defterden silme” Jacques Lacan, “Mecaz Hakikatin Köprüsüdür, Mecaz-ı Mürsel Sahiliğin Elçisidir”, “Anlam-tanesi ile anlam-adımı”, “Adım ve Atım: Adım atımın atımıdır, Atım imletimdir”, “Taslama ve Tasavvuf: Deli, Dahi, Aziz”

son koz psi-koz
psy-cause: ruh davası

Bkz “Balık (hayvancık): Göl, Deniz, Umman”