Son vedamız — Jeff Buckley

Bu son vedamız artık ha
Aşkımızın böyle ölüvermesi ne fena
Lakin bitti ve gidiyorum işte, duydun ya?
Neler neler kattığını bilemezsin hayatıma

Son bir defa sarılalım düşmeden ayrı gayrı
Gece rüyada hep yüzünü görmesem olmaz mı?
Ne diye aşamıyormuşuz ki aramızdaki duvarı?
Canım belki de seni pek tanıyamadığımdandı

Öp beni hadi öp
Öp beni arzuyla ama avundurmadan öp ki
Sinirlenmeyeyim gene çünkü biliyorum ki
Ağlatacağım hep seni, son vedamız bu bil ki

Yok yok bu bana yapılmaz! mı dedin?
Telefonu çıkarıp bir numara mı çevirdin?
Yersiz bir ses miydi o gelen
Zihninin kulisinden seslenen
Belki de, diyen
Onu hiç tanımıyordun zaten
Onu tanımıyordun ki zaten, tanımıyordun
Tanımadın

Eh artık kilise çanları da çalındı
Şuracıkta kalbime ne ipuçları çalındı
Tatlı gözlerini ağır ağır düşünürken
Her bir hatıradan bitiş sinyali alındı
Bitiş sinyali

(Last goodbye)

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

1 Yorum

Filed under Çeviri, Şarkı

One response to “Son vedamız — Jeff Buckley”

  1. Geri bildirim: Feraset — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER