Bit tabi der hal: Al kışla… Sır adak iyi!

Sizin gibi aynı ben de yersiz hissedi yordum kendimi iyi ceval lahey…

Sorna doku tura sordum: Yazı tura mı ata caiz? Ted avi nasıl yapılır?

O da yazıtlara dokudu tuğraları: Bit tabi der hal! Geç mi şeyolsun?

İşte şimdi hapı yuttuk! diye döşünürken dedi ki apansızın:

Yer sizsiniz. TED avınıza yanıt aldık. Salon ayarlı sekret terim sizi arayacak.

Ne dedin? Yer miyim?
Haha! Hiç yer miyim!
Neyse… Ben sizi hiç yermiyim…
Hadi eyvahlar!

İşte yar attığım fark. Sır. Sekret terim. Paylaşmak güzeldir.

Al kışla… Sır adak iyi!

Bkz “bittabi derhal” geçen sayfalar, “Yazgı” Zen meseli, “Borges’in Tek Yüzlü Diskinde Tekil/Tümel/Tikel”, “Mama Yemdir, Alkışlamak ‘Al kışla!’maktır”, “Alın Teri, Ecel Teri, His-teri”, “Hiperego ve Sinema: Eski Kıstas Eski Hamam: Terleme”, “His-teri: Olanaksızlık → Olanhaksızlık, Eko → Ekho”, “Tercihan, Tercih anı, Terci hanı, Ter cihanı”, “Hepimiz Türkoyuz: İstanbul’da bekleyecek o seni”, “Bitirmek başlandırmaktır: Spor olsun diye yaşama egzersizleri veya saadet zincirinin prangasını sökmek”

5 Yorum

Filed under Kurgu, Laf sal atası