
Herkes evine gitti, İsa ise Zeytin dağına. Ertesi sabah erkenden tapınağa vardı. İnsanlar toplandıkça o da oturup bir şeyler anlatıyordu.
Ferisiler ve Musevi hocalar nikahsız sevgilisiyle yatakta basılan bir kadını getirip kalabalığın ortasına diktiler ve İsa’ya sordular:
— Hoca, bu kadın nikahsızca biriyle yatarken yakalandı. Musevilik bize böyle kadınları taşlamamızı emreder. Sen ne dersin?
Maksatları İsa’da kabahat bulup onu suçlayabilmekti. İsa ise cevap vermek yerine sanki o anda mühim bir gerçeği farketmiş gibi önündeki kumluğa eğilip parmağıyla yere bir şeyler yazmaya başladı.
Bu jesti gözardı eden hocalar aynı soruyu sormaya devam ettiler. Sonunda İsa kalkıp konuştu:
— Aranızda günahsız olan kimse ilk taşı o atsın!
Sonra düşünceli gözlerle yine önündeki kumluğa eğilip parmağıyla yere notlar düşmeyi sürdürdü.
İnsanlar birer birer topluluktan ayrıldı, önce yaşlılar sonra gençler. Nihayet kadınla başbaşa kalan İsa yeniden ayağa kalktı:
— Herkes nereye gitti? Hani daha Fallus kesecektik? Seni suçlayanların hepsi mi arazi oldu?
Kadın:
— Evet biraz öyle oldu.
İsa:
— Benim de seninle bir derdim yok. Şimdi gidebilirsin ama bundan sonra günah işlemek yok, anlaştık mı?
Kadın bir karşılık vermeden günbatımına doğru uzaklaştı.
(Yuhanna 8’den)
Uyarlama: Işık Barış Fidaner






























Geri bildirim: Histrionik — derleme | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Semavi — özel sayfa | YERSİZ ŞEYLER
Geri bildirim: Kuma günah yazılmaz — ChatGPT, Suno | YERSİZ ŞEYLER